ทะลุมิติพร้อมมิติน้ำพุวิเศษ กลายเป็นเมียตัวร้ายของเสนาบดี
โดย TUANCHONGYU
6.7
คะแนนรีวิว
321
ตอน
37.8K
ยอดอ่าน
แฟนตาซี
เกิดใหม่
โรแมนติก
ซ่งจิ่นทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายโง่เขลาที่สร้างเรื่องไว้มากมายในนิยาย ท่ามกลางยุคน้ำแข็งย่อยที่เต็มไปด้วยภัยพิบัติ เธอต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ร่างเดิมเคยทอดทิ้งสามีพิการและขายลูกเลี้ยงทั้งสี่คนเพื่อความอยู่รอด โดยหารู้ไม่ว่าในอนาคตลูกๆ จะมีอำนาจล้นฟ้า ส่วนสามีจะกลายเป็นเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพล เมื่อได้รับโอกาสใหม่พร้อมมิติน้ำพุวิเศษและความรู้ด้านการแพทย์ ซ่งจิ่นจึงตัดสินใจเปลี่ยนชะตากรรมที่เคยพังทลาย เธอเลือกที่จะไม่หนีแต่จะปกป้องครอบครัวและดูแลทุกคนให้ก้าวผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปให้ได้ เพื่อเปลี่ยนจากนางร้ายที่ทุกคนเกลียดชัง สู่การเป็นคนโปรดของสวรรค์และภรรยาคู่ใจของว่าที่มหาเสนาบดีในอนาคตอย่างเต็มภาคภูมิ
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่ 1 เริ่มต้นด้วยการหนีภัยแล้ง"มู่มู่...แม่จะไม่ตายใช่ไหม?"
"ตายก็สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้ทิ้งพ่อไว้ก่อน แล้วยังจะหลอกพวกเราไปขายอีก!"
"พวกเธอรีบมาช่วยค้นตัวเธอหน่อย"
"ใช่ๆๆ ทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านเราอยู่กับตัวเธอ! ต้องไม่ให้เธอฟื้นแล้วหอบเอาไปนะ!"ซ่งจิ่นในความมึนงง แรกเริ่มได้ยินเสียงจอแจแว่วเข้าหู ตามด้วยความรู้สึกว่ามีมือเล็กๆ เจ็ดแปดมือกำลังลูบคลำตัวเธออยู่ ทำให้เธอตกใจสะดุ้งทั้งตัว และตื่นขึ้นมาทันทีเมื่อลืมตา เธอเห็นเด็กๆ สี่คนที่เป็นฝาแฝดสองชายสองหญิงล้อมรอบตัวเธออยู่ พวกเขาผมเผ้ารุงรัง สกปรก สวมเสื้อผ้าขาดวิ่น และผอมซูบจนเหลือแต่กระดูกใช่แล้ว เป็นฝาแฝดสองชายสองหญิงที่หาได้ยาก
ชื่อเล่นของพวกเขาคือ: จิน มู่ สุ่ย และหั่วจินมู่สุ่ยหั่วตอนนี้กำลังทำตัวเหมือนขโมยรีบค้นตัวซ่งจิ่นอยู่อย่างขะมักเขม้น
ซ่งจิ่นยังไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อจินมู่สุ่ยหั่วเห็นเธอลืมตาขึ้นมาอย่างฉับพลัน มือทั้งสี่คู่ก็หยุดชะงักพร้อมกันด้วยความตกใจ"จินจิน ตาข้ามีปัญหาหรือเปล่า"
"ข้าก็เหมือนกัน ทำไมข้าเห็นแม่กำลัง...กำลังจ้องมองข้าอยู่?"
"จินจิน สถานการณ์ไม่ดีแล้ว!"
"จินจิน!"จินจินไม่ได้ยินเสียงเรียกแล้ว ในหัวเขาตอนนี้มีแต่เสียงดังอื้ออึง ลืมที่จะคิด
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ จินมู่สุ่ยหั่วต่างหวาดกลัวจนวิญญาณหลุดลอย พากันกลิ้งไปคว้าหัวแล้ววิ่งหนี พร้อมตะโกนไปด้วย"วิ่งเร็ว!"
"อาาาาา..."
"พ่อจ๋า!"
"แม่ใจร้ายจะขายพวกเรา!"ซ่งจิ่นลุกขึ้นนั่งด้วยสีหน้างุนงง มองดูจินมู่สุ่ยหั่วที่ตกใจจนวิญญาณแทบหลุด รีบหนีไปอย่างหัวซุกหัวซุน แล้วเธอหันมามองรอบๆเธอพบว่าที่นี่คือลำธารที่แห้งขอด ดินในลำธารแตกระแหงเป็นร่องกว้างเท่าฝ่ามือ สัตว์หลายตัวก็ตากแห้งกลายเป็นซากอยู่ในลำธารเนินเขาริมฝั่งก็รกร้าง ไม่เห็นพืชสีเขียวใดๆ เห็นแต่ฝูงอีกาบินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะเป็นระยะแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สำคัญคือนี่คือที่ไหน? เธอไม่ได้ตายแล้วหรือ?ซ่งจิ่นจำได้ชัดเจนว่า เธอนำทีมช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหว แต่ในช่วงวิกฤตของการช่วยคน อุบัติเหตุก็เกิดขึ้น เธอและเพื่อนทหารถูกอุโมงค์ที่พังทลายฝังทั้งเป็น มีหินก้อนใหญ่ตกลงมาทับศีรษะของเธอเธอรู้ดีว่า สมองแตก และสูญเสียอุณหภูมิร่างกายไปกว่าสามชั่วโมง ถึงแม้เธอจะเป็นแพทย์ทหารที่มีความสามารถในการช่วยเหลือตัวเอง แต่ก็ยากที่จะรอดพ้นความตายได้ขณะที่ความสงสัยเพิ่งเริ่มก่อตัว ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอก็ไหลบ่าเข้ามาในสมองอย่างรุนแรงพอดี
ไม่นานซ่งจิ่นก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
อ่านตอนแรกก่อน
