ข้าจะเป็นจักรพรรดินี
โดย White
8.5
คะแนนรีวิว
141
ตอน
38.7K
ยอดอ่าน
แฟนตาซี
โรแมนติก
โศกนาฏกรรมนองเลือดใต้คมกิโยตินพรากชีวิตทุกคนในตระกูลโกรเชสเตอร์ไปเพียงเพราะ ‘เปโตรนิยา’ บุตรีคนโตถูกเลือกให้ขึ้นเป็นจักรพรรดินี ทว่าโชคชะตาได้มอบโอกาสครั้งที่สองให้ ‘แพทริเซีย’ บุตรีคนเล็กได้ย้อนเวลากลับมาสู่จุดเริ่มต้นก่อนที่ความล่มสลายจะเกิดขึ้น เมื่อเห็นพี่สาวที่รักยังมีรอยยิ้มที่สดใส เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะขอเปลี่ยนเส้นทางชีวิตอันเลวร้ายนี้ด้วยมือของตัวเอง แพทริเซียอาสาเข้าคัดเลือกเป็นจักรพรรดินีแทนพี่สาวเพื่อปกป้องครอบครัวไม่ให้ต้องพบจุดจบเช่นเดิม แม้การตัดสินใจครั้งนี้จะทำให้เธอต้องก้าวเข้าสู่วังวนแห่งความรัก ความริษยา และการชิงดีชิงเด่นในราชสำนักอีกครั้งก็ตาม
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่ 1 ข้าเสียใจที่ไม่ได้เป็นจักรพรรดินีPrologue : บทนำ วันนี้เป็นวันประหารอดีตจักรพรรดินีเปโตรนิยาซึ่งถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่นครหลวงคาร์วูดตั้งแต่เช้า เมืองหลวงที่เคยเงียบสงบพลันคึกคักอย่างผิดปกติ ทว่าบรรยากาศกลับดูไม่ค่อยดีนักกิโยตีนที่น่าพรั่นพรึงตั้งตระหง่านกลางลานประหารที่รายล้อมด้วยผู้คน ลานประหารนี้ตั้งอยู่ในจัตุรัสเจอร์เบียเน็นใกล้กับพระราชวังแพทริเซียนั่งคุกเข่าอยู่ไม่ไกลจากกิโยตีนในสภาพถูกมัดไว้ด้วยเชือกมัดนักโทษ รอเวลารับการลงทัณฑ์หญิงสาวเอาแต่ก้มมองพื้นพลางเม้มปากแน่น ครั้นเงยหน้าขึ้นและหันไปมองเบื้องหลัง ก็พบบิดามารดาของตนกำลังรอรับโทษอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน สภาพอันน่าสังเวชของตนและบุคคลอันเป็นที่รักทำให้แพทริเซียเกือบจะหลั่งน้ำตาออกมา แต่นางรู้ดีกว่าใครว่ามาถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไร้ประโยชน์“ริซซี่”แพทริเซียหันไปตามเสียงเรียบๆ ที่เรียกชื่อของตน แม้ร่างกายจะถูกพันธนาการทำให้ไม่สามารถขยับได้ดั่งใจ แต่นางยังพอจะหันหน้าไปมองได้ ผู้เรียกคือบิดาของนางเอง“พ่อขอโทษนะ”“…ไยท่านพ่อต้องขอโทษ”แพทริเซียสงสัยจากใจจริงว่าทำไมผู้เป็นบิดาถึงเอ่ยขอโทษนาง ในสถานการณ์นี้ไม่มีใครต้องขอโทษนางทั้งนั้น ทุกคนล้วนเป็นผู้ถูกกระทำ และผู้กระทำก็ไม่ได้อยู่ ณ ที่นี้ เพราะฉะนั้น…หญิงสาวจึงไม่อาจกล่าวโทษใครได้ตามอำเภอใจแต่ความรู้สึกโศกเศร้าและความอัดอั้นตันใจที่ปะทุออกมา ทำให้แพทริเซียต้องกัดปากอย่างสุดกลั้น นางเอ่ยปากตอบบิดาพลางข่มน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด“ท่านพ่ออย่าขอโทษข้าเลยค่ะ”แพทริเซียพูดจากใจจริง หาได้มีความขุ่นเคือง ณ ที่ตรงนี้ไม่มีใครต้องขอโทษใครทั้งนั้น พวกเราทุกคนเป็นเพียงผู้ถูกกระทำ แพทริเซียเลิกซ่อนเร้นดวงตาที่หมองเศร้าและพูดต่อ
อ่านตอนแรกก่อน
