ตอน 41
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่41
หลังจากกล่าวจบ ไป๋เซียวก็มองสองแม่ลูกด้วยสายตาอิดออด ก่อนจะหันหลังเดินออกจากเรือนอย่างไม่เต็มใจ
“อ๊า…”
หลังไป๋เซียวจากไปแล้ว ไป๋เสี่ยวเฉินก็ตบหน้าผากตนเองดังผลัวะ“ข้าลืมมอบของขวัญให้ท่านน้า ไว้ข้าค่อยให้เขาครั้งหน้าก็แล้วกัน”
ตั้งแต่ไป๋เสี่ยวเฉินมาถึงอาณาจักรหลิวฮั่ว เจ้าอันธพาลตัวน้อยก็ได้เ
ตอน 42
บทที่42
ไป๋เฉิงเซียงคลายคิ้วที่ขมวด ทว่าความโกรธของเขายังยากที่จะขจัดให้หายไปได้
“ฮึ ก็ได้ หากแต่ไป๋เซียวต้องไปนั่งสำนึกผิดที่หอบรรพชน หลังจบงานเลี้ยงแล้ว ข้าค่อยจัดการกับเด็กเหลือขอนั่นอีกที”
สิ่งที่หยูหรงกล่าวมานั้นถูกต้อง หากไป๋เฉิงเซียงกระทำรุนแรงกับเด็กหนุ่มในตอนนี้ ผู้อื่นจะต้องมองว่าเขาเป็นบิ
ตอน 43
บทที่43
ไป๋รั่วเงยหน้าขึ้นมองหนานกงอี้ แววตาของนางแลดูตึงเครียดเล็กน้อย หลังจากได้ยินประโยคดังกล่าว“หม่อมฉันคิดว่า พระองค์คงมีพระประสงค์จะพบไป๋หยานใช่หรือไม่เพคะ ? อย่างไรเสียไป๋หยานก็เป็นสตรีที่งดงามที่สุดในอาณาจักรของเรา หากพระองค์มีพระประสงค์จะรับนางเป็นสนม หม่อมฉันก็ไม่คัดค้านเพคะ”
“รั่วเอ๋อ เจ้