ตอน 42
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่42
ไป๋เฉิงเซียงคลายคิ้วที่ขมวด ทว่าความโกรธของเขายังยากที่จะขจัดให้หายไปได้
“ฮึ ก็ได้ หากแต่ไป๋เซียวต้องไปนั่งสำนึกผิดที่หอบรรพชน หลังจบงานเลี้ยงแล้ว ข้าค่อยจัดการกับเด็กเหลือขอนั่นอีกที”
สิ่งที่หยูหรงกล่าวมานั้นถูกต้อง หากไป๋เฉิงเซียงกระทำรุนแรงกับเด็กหนุ่มในตอนนี้ ผู้อื่นจะต้องมองว่าเขาเป็นบิ
ตอน 43
บทที่43
ไป๋รั่วเงยหน้าขึ้นมองหนานกงอี้ แววตาของนางแลดูตึงเครียดเล็กน้อย หลังจากได้ยินประโยคดังกล่าว“หม่อมฉันคิดว่า พระองค์คงมีพระประสงค์จะพบไป๋หยานใช่หรือไม่เพคะ ? อย่างไรเสียไป๋หยานก็เป็นสตรีที่งดงามที่สุดในอาณาจักรของเรา หากพระองค์มีพระประสงค์จะรับนางเป็นสนม หม่อมฉันก็ไม่คัดค้านเพคะ”
“รั่วเอ๋อ เจ้
ตอน 44
บทที่44
“หยานเอ๋อ” หลานเฉาหยัน (ลูกพี่ลูกน้อง) ยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน จากนี้ไปเจ้าเป็นสมาชิกของบ้านสกุลหลาน หากผู้ใดกล้ารังแกเจ้า ก็บอกพี่ชายคนนี้ได้ ข้าจะจัดการมันเอง
“เช่นนั้น ข้าก็ต้องขอขอบใจพี่หยันมาก” ไป๋หยานยิ้มอย่างแจ่มใสขณะกล่าว ทำเอาเด็กหนุ่มหน้าแดงด้วยความเขินอายอย่าง