บทที่22

“แล้ว…”สายตาของไป๋เซียวค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา“ความห่วงใยของท่านตา และท่านลุงกลับไร้ค่า ท่านทั้งสองมอบยาเม็ดจิตวิญญาณอันล้ำค่าทั้งหมดให้กับท่านแม่! ทว่าท่านแม่ … กลับไม่คำนึงถึงสิ่งใด นางส่งมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่ท่านพ่อจนหมดสิ้น !“

เพื่อที่จะซื้อยาเม็ดจิตวิญญาณเหล่านั้น บ้านสกุลหลานไม่

บทที่23

ไป๋หยานอยากจะหัวเราะให้กับถ้อยคำที่ไร้ยางพวกนี้“ข้าเองก็เพิ่งจะรู้ในวันนี้ว่า ข้าเป็นสายเลือดสกุลไป๋ ที่ผ่านมาข้านึกว่าท่านเป็นพ่อเลี้ยงของข้าเสียอีก“

“โอหัง!”ไป๋เฉิงเซียงตบโต๊ะด้วยความโกรธ“นางเด็กเนรคุณ เจ้ากล้าบอกว่าข้าเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้าได้อย่างไร?วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง เจ้ามันเด็กไม่

บทที่24

หรือเหตุที่ไป๋หยานพยายามใกล้ชิดเซียวเอ๋อ เป็นเพราะต้องการใช้ประโยชน์จากเซียวเอ๋อ เพื่อให้บ้านสกุลไป๋ยอมรับนาง?

สตรีตั้งครรภ์ทั้งที่ยังมิได้แต่งงานสร้างความด่างพร้อยให้กับบ้านสกุลไป๋ เขาเพียงต้องการลงโทษนาง ทว่านางกลับไม่ยอมสำนึกผิดแม้แต่น้อย ทั้งยังกล้าใส่ร้ายหยูหรง และบุตรสาวของหยูหรงอีกด้ว