บทที่23

ไป๋หยานอยากจะหัวเราะให้กับถ้อยคำที่ไร้ยางพวกนี้“ข้าเองก็เพิ่งจะรู้ในวันนี้ว่า ข้าเป็นสายเลือดสกุลไป๋ ที่ผ่านมาข้านึกว่าท่านเป็นพ่อเลี้ยงของข้าเสียอีก“

“โอหัง!”ไป๋เฉิงเซียงตบโต๊ะด้วยความโกรธ“นางเด็กเนรคุณ เจ้ากล้าบอกว่าข้าเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้าได้อย่างไร?วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง เจ้ามันเด็กไม่

บทที่24

หรือเหตุที่ไป๋หยานพยายามใกล้ชิดเซียวเอ๋อ เป็นเพราะต้องการใช้ประโยชน์จากเซียวเอ๋อ เพื่อให้บ้านสกุลไป๋ยอมรับนาง?

สตรีตั้งครรภ์ทั้งที่ยังมิได้แต่งงานสร้างความด่างพร้อยให้กับบ้านสกุลไป๋ เขาเพียงต้องการลงโทษนาง ทว่านางกลับไม่ยอมสำนึกผิดแม้แต่น้อย ทั้งยังกล้าใส่ร้ายหยูหรง และบุตรสาวของหยูหรงอีกด้ว

บทที่25

“นำทางข้าไปเถอะ”ไป๋หยานพยักหน้าให้หญิงชรา ภายใต้การนำของหญิงชรา ไป๋หยานได้เดินผ่านประตูบ้านสกุลหลานเป็นครั้งแรกในรอบหกปี

*****

ลานบ้านสกุลหลานแตกต่างจากลานบ้านอันหรูหราของสกุลไป๋ ทว่ากลับให้ความรู้สึกสง่างาม เงียบสงบราวกับอยู่ท่ามกลางขุนเขา และสายธาร

ไป๋หยานเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว นางก็เห็น