ตอน 139
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่139
“เสด็จยายทวดไทเฮา ท่านเป็นอะไร ?”
ไปเสี่ยวเฉินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาไทเฮา เขาใช้มือตบหลังหญิงชรา เพื่อช่วยให้หญิงชราหายใจได้ราบรื่นขึ้น นัยน์ตากลมโตของเขาแลดูราวกับจะเอ่ยออกมาเป็นคําพูดได้
” หม่ามีบอกว่า อย่าโกรธคนที่ไม่ควรค่าที่จะให้โกรธ”
ช่างเป็นเด็กที่ดีจริง ๆ
ไทเฮาทอดถอนพระทัย นี่หากนางย้
ตอน 140
บทที่140
กระแสลมแรงพัดกระหน่ํา
ท่ามกลางกระแสลมแรงที่พัดโหมกระหน่ํา ร่างในอาภรณ์แดงเจิดจ้างดงามหาใดเปรียบ นางอุ้มไปเสี่ยวเฉินไว้ด้วยมือข้างหนึ่งแววตาของนางเต็มไปด้วยอํานาจที่พร้อมจะคุกคามทุกผู้คน
แรงกดดันจากนางนั้นช่างน่าหวาดหวั่นยิ่ง แม้แต่รัชทายาทหนานกงอี้ก็ยังรู้สึกประหลาดใจ
เขาไม่เคยพบเห็นสตรีใดท
ตอน 141
บทที่141
ยังมิทันจะมีผู้ใดกล่าวคํา นางกํานัลก็ช่วยพยุงไทเฮาก้าวออกมา
พระพักตร์ไทเฮาสั่นระริกด้วยความพิโรธอย่างรุนแรง พระวรกายของพระนางสั่นเทิ้ม แม้จะมีนางกํานัลคอยช่วยพยุงตลอดเวลาก็ตามที
“เสด็จแม่ เหตุใดพระองค์จึงอยู่ที่นี่ ?” หนานกงหยวนตรัสถามด้วยความประหลาดพระทัย
พระพักตร์ของไทเฮาแลดูเคร่งเครียด ”