ตอน 138
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่138
“เด็กน้อย” ไทเฮาทอดพระเนตรใบหน้าเล็ก ๆ ที่แลดูดื้อรั้น พร้อมกับตรัสถามอย่างปวดร้าวพระทัย “ไหนบอกยายสิ เจ้าเป็นโอรสขององค์ชายใด ?
หนานกงซุนนิ่งอึ้ง แต่ครั้นเห็นว่าไทเฮาเป็นห่วงเขาจริง ๆ เขาก็ยอมเปิดปาก
” ท่านแม่ของข้าเป็นนางกํานัลในวัง นางเสียชีวิตไปแล้ว”
“ถ้าเช่นนั้นผู้ใดทําให้เจ้าได้รับบาด
ตอน 139
บทที่139
“เสด็จยายทวดไทเฮา ท่านเป็นอะไร ?”
ไปเสี่ยวเฉินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาไทเฮา เขาใช้มือตบหลังหญิงชรา เพื่อช่วยให้หญิงชราหายใจได้ราบรื่นขึ้น นัยน์ตากลมโตของเขาแลดูราวกับจะเอ่ยออกมาเป็นคําพูดได้
” หม่ามีบอกว่า อย่าโกรธคนที่ไม่ควรค่าที่จะให้โกรธ”
ช่างเป็นเด็กที่ดีจริง ๆ
ไทเฮาทอดถอนพระทัย นี่หากนางย้
ตอน 140
บทที่140
กระแสลมแรงพัดกระหน่ํา
ท่ามกลางกระแสลมแรงที่พัดโหมกระหน่ํา ร่างในอาภรณ์แดงเจิดจ้างดงามหาใดเปรียบ นางอุ้มไปเสี่ยวเฉินไว้ด้วยมือข้างหนึ่งแววตาของนางเต็มไปด้วยอํานาจที่พร้อมจะคุกคามทุกผู้คน
แรงกดดันจากนางนั้นช่างน่าหวาดหวั่นยิ่ง แม้แต่รัชทายาทหนานกงอี้ก็ยังรู้สึกประหลาดใจ
เขาไม่เคยพบเห็นสตรีใดท