ตอน 140
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่140
กระแสลมแรงพัดกระหน่ํา
ท่ามกลางกระแสลมแรงที่พัดโหมกระหน่ํา ร่างในอาภรณ์แดงเจิดจ้างดงามหาใดเปรียบ นางอุ้มไปเสี่ยวเฉินไว้ด้วยมือข้างหนึ่งแววตาของนางเต็มไปด้วยอํานาจที่พร้อมจะคุกคามทุกผู้คน
แรงกดดันจากนางนั้นช่างน่าหวาดหวั่นยิ่ง แม้แต่รัชทายาทหนานกงอี้ก็ยังรู้สึกประหลาดใจ
เขาไม่เคยพบเห็นสตรีใดท
ตอน 141
บทที่141
ยังมิทันจะมีผู้ใดกล่าวคํา นางกํานัลก็ช่วยพยุงไทเฮาก้าวออกมา
พระพักตร์ไทเฮาสั่นระริกด้วยความพิโรธอย่างรุนแรง พระวรกายของพระนางสั่นเทิ้ม แม้จะมีนางกํานัลคอยช่วยพยุงตลอดเวลาก็ตามที
“เสด็จแม่ เหตุใดพระองค์จึงอยู่ที่นี่ ?” หนานกงหยวนตรัสถามด้วยความประหลาดพระทัย
พระพักตร์ของไทเฮาแลดูเคร่งเครียด ”
ตอน 142
บทที่142
ตี้คังยิ้มมุมปาก เขารีบโอบเอวไป๋หยานเข้าสู่อ้อมกอดทันที
“เฉินเอ๋อเป็นคนวิ่งเข้ามาหาข้าก่อนนะ อีกทั้งยังเรียกข้าว่าป๊ะป่าด้วย”
ไป๋หยานรู้สึกละอายขึ้นมาทันที เพราะเมื่อครูบุตรชายของนางเป็นผู้ที่วิ่งเข้าไปหาเขา อีกทั้งยังเรียกเขาเช่นนั้นจริง ๆ
“ไป๋หยาน !” ตี้คังหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาล