ตอน 137
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่137
ทหารองครักษ์รับคําด้วยความเคารพนบนอบ จากนั้นพวกเขาก็รีบวิ่งตรงเข้าหาเด็กชาย
ทว่าในขณะที่พวกเขากําลังจะเข้าถึงตัวไป๋เสี่ยวเฉินนั้น จู่ ๆ เสียงตะโกนทึกก้องก็ดังลอยมา ” พระชายา เฉินเอ๋อเป็นแขกของข้า ผู้ใดอนุญาตให้เจ้าแตะต้องเขา ? ”
ไป๋รั่วหน้าเปลี่ยนสี
ยายแก่คนนี้มาทําอะไรที่นี่ ?
นางเม้มริมฝี
ตอน 138
บทที่138
“เด็กน้อย” ไทเฮาทอดพระเนตรใบหน้าเล็ก ๆ ที่แลดูดื้อรั้น พร้อมกับตรัสถามอย่างปวดร้าวพระทัย “ไหนบอกยายสิ เจ้าเป็นโอรสขององค์ชายใด ?
หนานกงซุนนิ่งอึ้ง แต่ครั้นเห็นว่าไทเฮาเป็นห่วงเขาจริง ๆ เขาก็ยอมเปิดปาก
” ท่านแม่ของข้าเป็นนางกํานัลในวัง นางเสียชีวิตไปแล้ว”
“ถ้าเช่นนั้นผู้ใดทําให้เจ้าได้รับบาด
ตอน 139
บทที่139
“เสด็จยายทวดไทเฮา ท่านเป็นอะไร ?”
ไปเสี่ยวเฉินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาไทเฮา เขาใช้มือตบหลังหญิงชรา เพื่อช่วยให้หญิงชราหายใจได้ราบรื่นขึ้น นัยน์ตากลมโตของเขาแลดูราวกับจะเอ่ยออกมาเป็นคําพูดได้
” หม่ามีบอกว่า อย่าโกรธคนที่ไม่ควรค่าที่จะให้โกรธ”
ช่างเป็นเด็กที่ดีจริง ๆ
ไทเฮาทอดถอนพระทัย นี่หากนางย้