ตอน 136
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่136
“เจ้าเจ็บมั้ย ?”
ไป๋เสี่ยวเฉินเงยหน้าที่น่ารักของเขาขึ้นพร้อมกับเอ่ยถาม
เป็นครั้งแรกที่หนานกงซุ่นได้รับรู้ถึงความห่วงใย ความอบอุ่นไหลผ่านหัวใจของเขา เด็กน้อยส่ายหัวนิด ๆ “แผลตกสะเก็ดแล้ว ไม่เจ็บแล้ว”
” อย่าหลอกข้า แค่ข้าแตะเจ้า เจ้าก็เจ็บแล้ว” ไป๋เสี่ยวเฉินบุ้ยปาก เขาล้วงมือเข้าไปในสาบเสื้อ
ตอน 137
บทที่137
ทหารองครักษ์รับคําด้วยความเคารพนบนอบ จากนั้นพวกเขาก็รีบวิ่งตรงเข้าหาเด็กชาย
ทว่าในขณะที่พวกเขากําลังจะเข้าถึงตัวไป๋เสี่ยวเฉินนั้น จู่ ๆ เสียงตะโกนทึกก้องก็ดังลอยมา ” พระชายา เฉินเอ๋อเป็นแขกของข้า ผู้ใดอนุญาตให้เจ้าแตะต้องเขา ? ”
ไป๋รั่วหน้าเปลี่ยนสี
ยายแก่คนนี้มาทําอะไรที่นี่ ?
นางเม้มริมฝี
ตอน 138
บทที่138
“เด็กน้อย” ไทเฮาทอดพระเนตรใบหน้าเล็ก ๆ ที่แลดูดื้อรั้น พร้อมกับตรัสถามอย่างปวดร้าวพระทัย “ไหนบอกยายสิ เจ้าเป็นโอรสขององค์ชายใด ?
หนานกงซุนนิ่งอึ้ง แต่ครั้นเห็นว่าไทเฮาเป็นห่วงเขาจริง ๆ เขาก็ยอมเปิดปาก
” ท่านแม่ของข้าเป็นนางกํานัลในวัง นางเสียชีวิตไปแล้ว”
“ถ้าเช่นนั้นผู้ใดทําให้เจ้าได้รับบาด