หงส์พันปี
โดย White
8.4
คะแนนรีวิว
749
ตอน
47.2K
ยอดอ่าน
แฟนตาซี
โรแมนติก
เกิดใหม่
แก้แค้น
ชะตากรรมขององค์หญิงเฉินเสียนช่างอาภัพยิ่งนัก นางถูกตราหน้าว่าโง่เขลาจนถูกขับไล่ออกจากจวนในสภาพเสียโฉม ทั้งที่ยังตั้งครรภ์ลูกน้อยอยู่ ทว่าในวันที่อดีตสามีจัดงานมงคลสมรสกับอนุภรรยาคนใหม่ เฉินเสียนกลับปรากฏตัวขึ้นกลางงานเพื่อร่วมแสดงความยินดีด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นางลงมือจัดการแม่นางน้อยผู้มาทีหลังอย่างเด็ดขาดและรุนแรงจนแขกเหรื่อต่างพากันตกตะลึงกันถ้วนหน้า อนุภรรยาที่เคยสบประมาทว่านางอ่อนแอเหมือนไก่ในกำมือกลับต้องเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งที่คาดไม่ถึง การกลับมาล้างแค้นครั้งนี้จะสั่นคลอนทุกอำนาจที่เคยทำร้ายนาง
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
ตอนที่ 1 หรูเหลียง มันเจ็บอดีตเฉินเสียนเป็นคนโง่เขลา แต่เป็นคนโง่เขลาที่คว้าคนรักในฝันของผู้หญิงนับไม่ถ้วนในต้าฉู่มาได้… นางแต่งงานกับฉินหรูเหลียงแม่ทัพใหญ่แห่งต้าฉู่ ได้ยินมาว่าการแต่งงานครั้งนี้นางเป็นคนขอให้เกิดขึ้นอย่างโง่ๆ ฉินหรูเหลียงผู้เป็นแม่ทัพใหญ่มีคนที่เขารักอยู่แล้ว ในวันแต่งงานมีหิมะตกในเมืองหลวง ทำให้บรรยากาศของงานเฉลิมฉลองในจวนแม่ทัพจืดชืดลงไปมาก ฉินหรูเหลียงยืนอยู่ท่ามกลางสายลมและหิมะ สวมเสื้อผ้าสำหรับพิธีมงคลแบบไหล่กว้างเอวแคบ ชายเสื้อสีแดงดูสวยงามวิจิตรตระการตา ลำตัวสูงสง่า รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา แต่สายตาที่เขามองเฉินเสียนกลับเต็มไปด้วยความรังเกียจที่สั่งสมมาเนิ่นนาน เขากล่าวว่า “ชั่วชีวิตนี้ข้าจะไม่มีวันรักคนโง่ ในเมื่อตอนนี้ท่านแต่งงานเข้ามาแล้วก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่อีก แค่อยู่เฉยๆ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ” ยิ่งมองนางเขาก็ยิ่งหงุดหงิด พูดจบจึงสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ในคืนวันแต่งงาน เทียนสีแดงภายในเรือนหอเผาไหม้จนดับมอดและตกอยู่ในความมืด ทุกคนต่างคิดว่าภรรยาที่เพิ่งแต่งงานเข้ามาใหม่ของท่านแม่ทัพคงหลีกเลี่ยงชะตากรรมที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยไร้เงาของสามีไม่ได้ และพวกเขาก็ไม่สนใจรับใช้ภรรยาที่ไม่ได้รับความโปรดปรานผู้นี้ ระเบียงทางเดินที่ว่างเปล่าดูเงียบเหงาวังเวง มีเพียงโคมไฟไม่กี่ดวงที่ยังคงสว่างไสว ส่องสว่างเพียงเลือนรางในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ เงาของร่างสูงร่างหนึ่งถลันเข้ามาในเรือนหอ เขากอดเฉินเสียนไว้และปิดกั้นริมฝีปากของนาง พลิกร่างเล็กๆ นั้นและกดลงบนเตียง จากนั้นมือหนาจึงเริ่มฉีกชุดแต่งงานที่นางกำลังสวม เฉินเสียนมองเห็นหน้าเขาไม่ชัด นางว่าง่ายและคล้อยตามอย่างง่ายดาย แม้แต่คนโง่ยังรู้ว่านางชอบฉินหรูเหลียง ริมฝีปากเอ่อล้นไปด้วยลมหายใจอันแผ่วเบาของชายหนุ่ม และทันใดนั้นเขาก็บุกเข้ามาอย่างไร้ความปรานี เฉินเสียนก้มตัวลงด้วยความเจ็บปวด น้ำตาคลออยู่ที่ขอบตา นางขมวดคิ้วและกลืนน้ำลายก่อนจะพูดว่า “หรูเหลียง มันเจ็บ…”
อ่านตอนแรกก่อน
