นักตกสาว
โดย White
6.9
คะแนนรีวิว
39
ตอน
33.9K
ยอดอ่าน
โรแมนติก
ไซไฟ
จากโอตาคุหนุ่มรูปร่างอ้วนเตี้ยที่ใช้ชีวิตอย่างไร้ตัวตนไปวันๆ กลับต้องเผชิญกับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในชีวิต เมื่อเขาได้รับระบบสุดประหลาดที่มาพร้อมกับภารกิจเดิมพันด้วยความตาย โดยมีเสียงปริศนาของหญิงสาวดังก้องอยู่ในหัวเพื่อสั่งการให้เขาต้องสวมบทบาทเป็นนักรักผู้เชี่ยวชาญ เงื่อนไขสำคัญคือเขาจะต้องล่อลวงผู้หญิงให้สำเร็จภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น หากทำพลาดนั่นหมายถึงจุดจบของชีวิตตนเอง เขาจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อกลายเป็นนักตกสาวที่เก่งที่สุดในโลกให้ได้ก่อนที่ระบบนี้จะพรากลมหายใจของเขาไปเสียก่อน
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
ตอนที่ 1เบ็นคิดว่าการเป็นหนุ่มบริสุทธิ์ก็แย่พอแล้ว ทว่าตอนนี้เขานั้นกำลังจะตายไปพร้อมกับมันทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อเขาเริ่มปีแรกที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กในปี 2019 เมื่อเขาลงจากรถไฟในแมนฮัตตันดวงตาของเขาก็ส่องประกายจากความงดงามโดยรอบ ในทุกทิศทางมีตึกระฟ้าร้านค้าหรูหราและที่สำคัญที่สุดคือ … สาวสวยทุกประเภทเท่าที่จะจินตนาการได้!‘นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตนักเรียนที่มีสีสันของฉัน!‘ เป็นสิ่งที่เขาคิดกับตัวเองก่อนที่รถแท็กซี่จะขับผ่านแอ่งน้ำและทำให้ตัวเขาเปียกโชกไปด้วยน้ำสกปรก ตัวของเขากลายเป็นสีน้ำตาลและเน่าเหม็น‘นี่มันก็แค่โชคร้ายนิดหน่อยเท่านั้น…มันไม่มีอะไรหรอก’ การมองโลกในแง่ดีของเขานั้นไม่สามารถถูกสั่นคลอนลงได้ เขาเดินไปยังไทม์สแควร์ จ้องมองไปยังป้ายโฆษณาดิจิทัลขนาดใหญ่อย่างมีความสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีข่าวหนึ่งดึงดูดความสนใจของเขาเป็นอย่างมาก “มหาเศรษฐีโรมัน แอนโทนอฟ หายตัวไปอย่างลึกลับหลังมีคนเห็นเขาครั้งสุดท้ายที่สตอกโฮล์ม” เมื่อได้อ่านเรื่องนี้ เบนก็กระพริบตาออกมา ‘มหาเศรษฐีพันล้านหายตัวไป หือ? ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะหายไปและกลายเป็นคนมีความรักแบบในนิยายรักที่ผู้หญิงชอบ…’เมื่อเขาคิดกับตัวเองจบ เบ็นก็ส่ายหัวออกมาขณะที่เดินต่อไปโดยไม่ใส่ โดยไม่ได้ให้ความสนใจหน้าจอข่าวที่เปลี่ยนไปซึ่งมีใจความว่า “ข่าวอื่นๆล่าสุด เกี่ยวกับสุขภาพที่น่าห่วงของราชินีในสวีเดนนั้นยืนยันแล้วว่าเป็นการตรวจที่ผิดพลาด ผู้สื่อข่าวได้ให้การยืนยันมาแล้วว่ามันเป็นเพียงแค่อาการหน้ามืดโดยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง และมีคำพูดของเธอที่กล่าวว่า ‘มันก็แค่ก๊าซ…’”หลังจากนั้นไม่นานเบ็นก็มาถึงยังหอพักของมหาวิทยาลัยด้วยรอยยิ้มที่สดใสและความอบอุ่นในหัวใจ มันน่าเสียดายที่นักศึกษาคนอื่นๆไม่ได้สังเกตุถึงเรื่องนั้น แต่กลับมุ่งเน้นความสนใจไปที่รูปร่างที่ดูสกปรกเนื่องจากการถูกสาดด้วยแอ่งน้ำก่อนหน้า หลายคนถึงกับชี้มาทางเขาและหัวเราะเยาะ “เจ้าบูร์ริโตที่ทั้งเปียกโชกและโสโครก” นักศึกษาในชั้นเดียวกันซึ่งอยู่สาขาออกแบบถึงขนาดสร้างมีมเกี่ยวกับตัวเขาขึ้นมา และพิมพ์มันลงใบปลิวจากนั้นก็ติดไปยังผนังทั่วหอพักของเขา “นายต้องการฉันในถ้วยหรือขนมปังพิต้าดี?”“ขอกัวกาโมเลพิเศษด้วย”“กินฉันสิหากนายอยากท้องเสีย”พวกเขานั้นเซ็นต์มันด้วยลายเซ็นต์ “ราชาบูร์ริโตที่ทั้งเปียกโชกและโสโครก” และขนาดหมายเลขห้องของเขายังถูกเขียนลงในใบปลิวเช่นกัน“ชีวิตนักศึกษาที่แสนมีสันของฉัน…ฉันไม่สามารถให้มันจบแบบนี้แน่!” นี่คือสิ่งที่เขาพูดกับตัวเอง ก่อนที่เขาจะพบเข้ากับ “ออร์เดอร์บูร์ริโต้ส่วนตัว” ถึงห้าสิบที่ โดยถูกเขียนและติดไว้อยู่หน้าประตูห้องของเขาพวกนักศึกษานั้นถือว่าเขานั้นเป็นมาสคอตอย่างไม่เป็นทางการของหอพักฮอลเดนไปเรียบร้อยแล้ว“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน?” เขาถามตัวเองในขณะที่เขานั่งอยู่บนเตียงเล็กๆของเขาในห้องพักรวม “นี่ยังไม่ถึงวันด้วยซ้ำและฉันก็ป่นปี้เสียแล้ว นี่ฉันจะเวอร์จิ้นตลอดชีวิตอย่างงั้นเหรอ?”[ใช่แล้ว] เสียงคล้ายหุ่นยนต์ดังขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง“ใครเป็นคนพูด!?” เขาลุกขึ้นจากเตียงของเขา จากนั้นก็มองไปทั่วทิศทางและไม่พบเข้ากับใครสักคน[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณถูกจัดให้อยู่ในพรมลิขิตอันแสนเลวร้ายที่สุดในหมู่ผู้หญิง]
อ่านตอนแรกก่อน
