บทที่ 11

ชีวิตนี้ข้าทำผิดแค่สองเรื่อง

เรื่องหนึ่งคือให้อวี้เล่นเกมเจ้าหญิงกับขันทีกับข้า

อีกเรื่องหนึ่งคือไม่ฟังคำแม่ อย่าสนิทกับอี๋เหนียงสิบห้ามากเกินไป

ช่วงนี้เจ้าเห็นข้าคุยกับอี๋เหนียงสิบห้าบ่อยๆ ก็ไม่พอใจ แม้กระทั่งสงสัยว่าข้าส่งข่าวให้อี๋เหนียงสิบห้าหรือเปล่า

"ถ้าไม่ใช่เจ้า นังตัวร้ายนั่น

บทที่ 12

ข้าคิดว่าเจ้าชายพระสวามีไม่ควรจะมาเป็นเจ้าชายพระสวามี เขาควรไปเป็นนักเล่านิทานมากกว่า ถ้าเขาไปตั้งโต๊ะเล่าเรื่องใต้สะพาน ข้าจะไปฟังทุกวันแน่นอน

เขาบอกว่าพ่อของอวี้ชื่อเดิมว่าโจวผู่ เป็นลูกชายจากตระกูลยากจนตัวจริง อายุยี่สิบปีคว้าตำแหน่งจอมยุทธ์ กลายเป็นคนดังที่สุดในเมืองหลวงชั่วข้ามคืน

บทที่ 13

"ถามว่าเจ้าอยากได้อะไร? ทำไมเจ้าถึงขอแค่หยกจี้เล็กๆ?"

ก่อนนอนแม่นั่งข้างเตียงถือหยกจี้รูปพระจันทร์ในมือเล่นไปเล่นมา มองไม่ออกเลยว่ามันมีค่าตรงไหน

เจ้ามองไม่ออกแน่ๆ ในสายตาของเจ้าคงมีแต่ไข่มุกใหญ่จากทะเลใต้บนรองเท้าที่มีค่าที่สุดล่ะมั้ง

ดึกแล้ว ข้านอนคว่ำบนผ้าห่มจ้องหยกจี้ในมือของเจ้ากล