บทที่ 10

โรคระบาดก็ผ่านพ้นไปอย่างสิ้นเชิง ผู้คนในเมืองก็ค่อยๆ มากขึ้น ร้านค้าต่างๆ เปิดทำการ ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม

แม้แต่ท่านขุนนางดูแลเกลือและเหล็กกับเจ้าชายพระสวามีก็กลับมาแล้ว

ครั้งนี้ทั้งสองท่านกลับมา พวกเขามาบ้านเราบ่อยขึ้น มักจะคุยกับพ่อจนดึกดื่น กระซิบกระซาบไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอะไรกั

บทที่ 11

ชีวิตนี้ข้าทำผิดแค่สองเรื่อง

เรื่องหนึ่งคือให้อวี้เล่นเกมเจ้าหญิงกับขันทีกับข้า

อีกเรื่องหนึ่งคือไม่ฟังคำแม่ อย่าสนิทกับอี๋เหนียงสิบห้ามากเกินไป

ช่วงนี้เจ้าเห็นข้าคุยกับอี๋เหนียงสิบห้าบ่อยๆ ก็ไม่พอใจ แม้กระทั่งสงสัยว่าข้าส่งข่าวให้อี๋เหนียงสิบห้าหรือเปล่า

"ถ้าไม่ใช่เจ้า นังตัวร้ายนั่น

บทที่ 12

ข้าคิดว่าเจ้าชายพระสวามีไม่ควรจะมาเป็นเจ้าชายพระสวามี เขาควรไปเป็นนักเล่านิทานมากกว่า ถ้าเขาไปตั้งโต๊ะเล่าเรื่องใต้สะพาน ข้าจะไปฟังทุกวันแน่นอน

เขาบอกว่าพ่อของอวี้ชื่อเดิมว่าโจวผู่ เป็นลูกชายจากตระกูลยากจนตัวจริง อายุยี่สิบปีคว้าตำแหน่งจอมยุทธ์ กลายเป็นคนดังที่สุดในเมืองหลวงชั่วข้ามคืน