ตอน 5
นางสวยแซ่บของประธาน
บทที่ 5
ผู้ชายของพี่สาว
จารวีรู้สึกร้อนรน ก้มหน้าก้มตาอย่างตื่นกลัวและงุนงง ไม่กล้ามองตายศพลตรงๆ ราวกับว่าคนที่เพิ่งจะทำอะไรบางอย่างที่ต่ำช้าป่าเถื่อนคือเธอ แต่จริง ๆ คือเขา เธอเกลียด เกลียด เกลียดที่สุดเลยจริงๆ
“พี่ยศพล ทำไมพี่ไปนานจัง…”
“ไปคุยธุระมาแป๊บนึงน่ะ….” ยศพลยื่นมือม
ตอน 6
บทที่ 6
ควรจะลงโทษเธอยังไงดี
“แต่ว่า ฉันคิดว่าพี่สาวจะไม่มีความสุข….” จารวีพูดเสียงต่ำ เฉลิมชัยมีความรู้สึกไม่ค่อยพอใจในคำพูดของเธอ
“เธอยังเด็กอยู่ อะไรก็ไม่รู้สักอย่าง เอาล่ะ อย่าพุดอะไรที่ให้พี่สาวเธอไม่สบายใจ ถ้าวันนี้ไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็กลับโรงเรียนไปซะเลยสิ!”
ตอน 7
บทที่ 7
เธอเป็นคนเสนอตัวส่งตัวเองมา
รถขับเข้าโรงจอดของบ้านพักตาอากาศอย่างเงียบๆ จารวีเดินตามหลังยศพล หันซ้ายทีขวาทีราวกับลูกหมา คนรับใช้และบอดี้การ์ดยืนเป็นแถวอย่างเรียบร้อย ยืนเคารพโค้งคำนับให้ยศพด้วยความที่หน้าประตูทางเข้าบ้านพักตากอากาศ “ท่านยศพลสวัสดีครับ/ค่ะ” พวกเขากล่าวทักทายพร้