บทที่ 4 การข่มขู่หลังจากที่ปล้นชิงไปแล้ว

จารวีตกใจจนเบิกตากว้าง เมื่อมองเห็นผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนเป็นพนักงานออฟฟิสกำลังยืนถ่ายรูปพวกเขาอยู่ข้างหลัง ไม่นึกเลยว่าจะยังมีบุคคลที่สามอยู่ในห้องนี้ นายบ้านี่ ยังมีอะไรที่ทรามกว่านี้อีกมั้ย?

ยศพลถอนร่างของตนออกจากจารวี รูดซิปกางเกง แล้วโยน

บทที่ 5 ผู้ชายของพี่สาว

จารวีรู้สึกร้อนรน ก้มหน้าก้มตาอย่างตื่นกลัวและงุนงง ไม่กล้ามองตายศพลตรงๆ ราวกับว่าคนที่เพิ่งจะทำอะไรบางอย่างที่ต่ำช้าป่าเถื่อนคือเธอ แต่จริง ๆ คือเขา เธอเกลียด เกลียด เกลียดที่สุดเลยจริงๆ

“พี่ยศพล ทำไมพี่ไปนานจัง…”

“ไปคุยธุระมาแป๊บนึงน่ะ….” ยศพลยื่นมือมาแ

บทที่ 6 ควรจะลงโทษเธอยังไงดี

“แต่ว่า ฉันคิดว่าพี่สาวจะไม่มีความสุข….” จารวีพูดเสียงต่ำ เฉลิมชัยมีความรู้สึกไม่ค่อยพอใจในคำพูดของเธอ

“เธอยังเด็กอยู่ อะไรก็ไม่รู้สักอย่าง เอาล่ะ อย่าพุดอะไรที่ให้พี่สาวเธอไม่สบายใจ ถ้าวันนี้ไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็กลับโรงเรียนไปซะเลยสิ!”