บทที่20 คืนนี้อยากอยู่กับฉันมั้ย

ยศพล ยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้ายนิดๆ ลั่นไกปืนอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ปัง! เสียงปืนดังขึ้น ขาอ่อนของชายผู้นั้นโดนยิง แล้วล้มลงไปบนพื้นหญ้า เขาร้องไห้เสียงดังเหมือนหมูถูกฆ่า ส่วนชายอีกคนตกใจจนปล่อยตัวจารวี แล้วล้มคุกเข่าลงบนพื้นหญ้า

“คุณชายไว้ชีวิตผม

บทที่21 ฉันไม่ต้องการกินยาของนาย

ยศพลใส่เสื้อคลุมยาวพอดีตัว รูปร่างที่สมบูรณ์แบบทำให้ความพาลยิ่งปรากฏออกมา แต่สิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือ แว่นกันแดดสีดำที่บดบังสายตาอันเฉียบแหลม ถึงจะเป็นแบบนั้น จารวีก็ยังคงรู้สึกหนาวๆน่ากลัวเหมือนเดิม เธอหิ้วกระเป๋าเดินทางอยู่ ยืนอยู่ในสถาณการณ์นั้น ไม่ขยับตัวอย

บทที่22 คืนนี้มาหาฉันนะ

“มัลดีฟส์คือสวรรค์ของความรัก…”

มีเสียงถากถางดังออกมาจากหน้าประตูห้อง เงาใหญ่ของยศพลยืนบดบังแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา

ความรัก สิ่งนี้ไม่ได้เป็นเรื่องตลก สำหรับผู้ชายที่หน้าด้านไร้ยางอายคนนี้ ในสายตาของเขาเคยมีความรักอยู่บ้างไหม?

“คืนนี้มาหาฉันนะ…”