บทที่ 132 พ่อของลูก

กลิ่นหอมจากร่างของเธอ เร่าร้อนราวกับไวน์หอมหวานที่เทเข้าไปในร่างกายของเขา ทำให้ทุกเซลล์ในร่างกาย ของเขาไหม้และบวม ลมหายใจของเขารุนแรงขึ้นแต่ก็ไม่ทำให้เสียจังหวะไป เขาจูบเธอพลางใช้มือปลดกระดุม ชุดคนไข้ของเธอออก

หลังจากปลดกระดุมเม็ดแรก และเม็ดที่สองออก ก็เผยให้เห็นห

บทที่ 133 คุณเป็นพ่อแท้ ๆ ของฉันรึเปล่า

"คุณชยรพทานมื้อเย็นรึยังคะ" น้าอามรินน้ำชาใส่แก้วอย่างกระตือรือร้นแล้วนำมาเสิร์ฟให้กับชยรพ

ชยรพรับแก้วชามา ยิ้มพลางพูดว่า "ทานมาเรียบร้อยแล้วครับ"

"ฮะๆ ค่ะ ตอนนี้สุขภาพร่างกายของคุณจารวีฟื้นตัวดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ อีกสองสามวันก็ออกจากโร

บทที่ 134 ห้วงลึกของการแก้แค้น

ในใจของชยรพมีความรู้สึกที่ละอายใจ ในตอนนั้น เขาเข้าใจมาตลอดว่าจารวีคือลูกสาวของยงยศ

นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาจากมา ไอ้คนเลวคนนั้นมันทำให้ครอบครัวของเขาแตกแยก ชยรพไม่อยากเลี้ยงดูลูกของไอ้เลวยงยศ

ทั้งหมดนี้ เขาไม่มีหนทางจะพูดให้จารวีเข้าใจได้