บทที่ 133 คุณเป็นพ่อแท้ ๆ ของฉันรึเปล่า

"คุณชยรพทานมื้อเย็นรึยังคะ" น้าอามรินน้ำชาใส่แก้วอย่างกระตือรือร้นแล้วนำมาเสิร์ฟให้กับชยรพ

ชยรพรับแก้วชามา ยิ้มพลางพูดว่า "ทานมาเรียบร้อยแล้วครับ"

"ฮะๆ ค่ะ ตอนนี้สุขภาพร่างกายของคุณจารวีฟื้นตัวดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ อีกสองสามวันก็ออกจากโร

บทที่ 134 ห้วงลึกของการแก้แค้น

ในใจของชยรพมีความรู้สึกที่ละอายใจ ในตอนนั้น เขาเข้าใจมาตลอดว่าจารวีคือลูกสาวของยงยศ

นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาจากมา ไอ้คนเลวคนนั้นมันทำให้ครอบครัวของเขาแตกแยก ชยรพไม่อยากเลี้ยงดูลูกของไอ้เลวยงยศ

ทั้งหมดนี้ เขาไม่มีหนทางจะพูดให้จารวีเข้าใจได้

บทที่ 135 ทำตัวให้เหมาะสมกับการเป็นพ่อ

จารวีถูกยศพลอุ้มขึ้นมา เธอตกใจจนกางแขนทั้งสองออก แล้วล็อคคอของเขาไว้

ยศพลก้าวเท้าวิ่งไปมา แม้ว่าจะอยู่ในห้อง แต่จารวีก็รู้สึกได้ว่าเขาดูตื่นเต้นจนเหมือนเป็นบ้า

“อ๊า ปล่อยฉัน ปล่อยฉันลงได้แล้ว…” จารวีดิ้นไปมา

เหล่าสาวใช้ทำความสะอาด