บทที่ 131 ยศพล นายมันก็เป็นคนโง่คนหนึ่ง

“เด็กในท้องเป็นลูกของฉันมั้ย”

ยศพลเอ่ยปากถาม แล้วมองเธออย่างเลื่อนลอย รอคำตอบที่ตัดสินชี้ขาดของเธอ

จารวีมองเขา แล้วดึงมือเล็ก ๆ ของตนออกมาจากฝ่ามือของเขา

“ยศพล เราไม่เหมาะสมกัน นายอย่าถามเรื่องลูกเลย ลูกเป็นของฉัน ไม่ได้เป็นของใค

บทที่ 132 พ่อของลูก

กลิ่นหอมจากร่างของเธอ เร่าร้อนราวกับไวน์หอมหวานที่เทเข้าไปในร่างกายของเขา ทำให้ทุกเซลล์ในร่างกาย ของเขาไหม้และบวม ลมหายใจของเขารุนแรงขึ้นแต่ก็ไม่ทำให้เสียจังหวะไป เขาจูบเธอพลางใช้มือปลดกระดุม ชุดคนไข้ของเธอออก

หลังจากปลดกระดุมเม็ดแรก และเม็ดที่สองออก ก็เผยให้เห็นห

บทที่ 133 คุณเป็นพ่อแท้ ๆ ของฉันรึเปล่า

"คุณชยรพทานมื้อเย็นรึยังคะ" น้าอามรินน้ำชาใส่แก้วอย่างกระตือรือร้นแล้วนำมาเสิร์ฟให้กับชยรพ

ชยรพรับแก้วชามา ยิ้มพลางพูดว่า "ทานมาเรียบร้อยแล้วครับ"

"ฮะๆ ค่ะ ตอนนี้สุขภาพร่างกายของคุณจารวีฟื้นตัวดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ อีกสองสามวันก็ออกจากโร