บทที่ 130 ความรักของเรา

ยัยนี่จะไปที่ไหนกันแน่นะ....

สายตาเขามองเธอที่ก้าวเดินออกไปจากเขตเมือง ทันใดนั้นเธอโบกรถคันหนึ่ง ยศพลให้นิรันรีบสะกดรอยตามเธอ จากข้างหลังไปอย่างใกล้ชิด

เขารู้จักนิสัยดื้อรั้นหัวแข็งของเธอดี มันเป็นสิ่งที่เขาไม่มีวิธีที่จะหยุดมันได้

แต่ที่ท

บทที่ 131 ยศพล นายมันก็เป็นคนโง่คนหนึ่ง

“เด็กในท้องเป็นลูกของฉันมั้ย”

ยศพลเอ่ยปากถาม แล้วมองเธออย่างเลื่อนลอย รอคำตอบที่ตัดสินชี้ขาดของเธอ

จารวีมองเขา แล้วดึงมือเล็ก ๆ ของตนออกมาจากฝ่ามือของเขา

“ยศพล เราไม่เหมาะสมกัน นายอย่าถามเรื่องลูกเลย ลูกเป็นของฉัน ไม่ได้เป็นของใค

บทที่ 132 พ่อของลูก

กลิ่นหอมจากร่างของเธอ เร่าร้อนราวกับไวน์หอมหวานที่เทเข้าไปในร่างกายของเขา ทำให้ทุกเซลล์ในร่างกาย ของเขาไหม้และบวม ลมหายใจของเขารุนแรงขึ้นแต่ก็ไม่ทำให้เสียจังหวะไป เขาจูบเธอพลางใช้มือปลดกระดุม ชุดคนไข้ของเธอออก

หลังจากปลดกระดุมเม็ดแรก และเม็ดที่สองออก ก็เผยให้เห็นห