บทที่ 72 ตกลงจะรับชายา

ไม่นานนัก เด็กทั้งสองก็สงบลงในที่สุด นั่งประจำที่ของตนกินของว่าง

นายหญิงอิ้นนั่งดื่มชากับอวิ๋นชู เอ่ยขึ้นว่า "อี๋เอ๋อร์มักอยู่นอกจวนทำงานตลอด แทบไม่ได้อยู่กับเด็กทั้งสอง ถ้ามีพระชายาก็คงดี แต่อี๋เอ๋อร์กลับดื้อดึง ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ไม่ยอมรับพระชายาเข้าจวน ทำเอาเด็กๆ ต้องลำ

บทที่ 73 ช่างโง่เหลือเกิน

เมื่อแสงสุดท้ายของตะวันลับฟ้า อวิ๋นชูก็กลับถึงจวนสกุลเซี่ย

สาวใช้ทยอยยกอาหารค่ำมา รอจนกินเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดสนิท

นางกลับไปเปลี่ยนเสื้อตัวสั้น ตามชิวถงไปฝึกท่าพื้นฐานในลาน ฝึกเพียงครึ่งชั่วยามก็เหงื่อท่วมตัว

ทิงเสวี่ยสั่งให้แม่บ้านต้มน้ำร้อน เตรียมน้ำอาบให้อวิ๋นชู แล้วโร

บทที่ 74 ในวังไม่สงบ

รถม้าสองคันจอดอยู่หน้าประตูจวนสกุลอวิ๋น

อวิ๋นชูนั่งอยู่ในรถม้าคันหน้า รถม้าคันหลังบรรทุกน้ำแข็งที่เพิ่งขนออกมาจากโกดังเต็มคัน

หลินซื่อเห็นแล้วรู้สึกเสียดายมาก: "เจ้าเด็กนี่ทำไมใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย น้ำแข็งทั้งรถต้องใช้เงินมากเท่าไหร่"

แม้สกุลอวิ๋นจะมีตำแหน่งและอำนาจสูง แต่ไม่