บทที่ 310 ข้าจะต้องตายจริงๆ

ฮองเฮาประทับนั่งตามลำพังบนที่สูงสุด ทรงจิบน้ำผลไม้

สายพระเนตรของพระนางดูลึกลับยากหยั่ง

"ฝ่าบาท" แม่นมอาวุโสเดินมาด้านหลัง กระซิบเบาๆ "ชายารองฟางเมื่อครู่ไปชมดอกไม้ที่สวนหลัง ลื่นล้ม มีเลือดออกทางด้านล่าง"

ฮองเฮาขมวดพระขนงทันที "แค่ล้มเท่านั้นหรือ?"

พระนางเป็นสตรีในว

บทที่ 311 ข้าจะไปที่ใดได้

เซี่ยซื่ออันถูกชิวถงลากออกมาและโยนลงบนพื้น

เขาล้มลง แล้วลุกขึ้นมาใหม่ เงยหน้าขึ้นพูดว่า "ข้ามาส่งแม่ทัพใหญ่อวิ๋น แต่ไม่มีสถานะที่เหมาะสม จึงไม่ได้ปรากฏตัว"

แววตาของฉู่อี๋ฉายแววเย็นชา

ความเย็นชานั้นราวกับดาบที่พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเซี่ยซื่ออัน

จิตใจของเขาหวั่นไหว ช่างเป

บทที่ 312 พี่น้องแตกคอ

เมื่อท่านอ๋องเข้าวังเข้าเฝ้า จะมีคนรับใช้ติดตามหนึ่งคนเสมอ

เซี่ยซื่ออันสวมชุดคนรับใช้ ตามอ๋องกงซีเข้าวังหลวง เขายืนรออยู่นอกท้องพระโรง หลังเลิกประชุม อ๋องกงซีและรัชทายาทออกมาจากท้องพระโรงพร้อมกัน เขาจึงตามหลังอ๋องกงซีเข้าไปในวังหน้า

"เมื่อวานข้าเพิ่งได้ชาใหม่มา น้องชายสองล