บทที่ 309 คำอวยพรที่ไม่จริงใจ

"ข้าชื่นชมเจ้า กล้าแต่งงานใหม่กับคนดีท่ามกลางคำนินทามากมาย"

นายหญิงกั๋วกงกล่าวขณะจ้องมองใบหน้าของอวิ๋นชู

อวิ๋นชูรู้สึกไวว่า อารมณ์ในดวงตาของนายหญิงกั๋วกงไม่ใช่ความชื่นชม แต่เป็น... ความอิจฉา?

นางวางตะเกียบลง เอ่ยว่า "ข้าไม่ได้รู้สึกถึงคำนินทา มีแต่คำอวยพรจากผู้คนมา

บทที่ 310 ข้าจะต้องตายจริงๆ

ฮองเฮาประทับนั่งตามลำพังบนที่สูงสุด ทรงจิบน้ำผลไม้

สายพระเนตรของพระนางดูลึกลับยากหยั่ง

"ฝ่าบาท" แม่นมอาวุโสเดินมาด้านหลัง กระซิบเบาๆ "ชายารองฟางเมื่อครู่ไปชมดอกไม้ที่สวนหลัง ลื่นล้ม มีเลือดออกทางด้านล่าง"

ฮองเฮาขมวดพระขนงทันที "แค่ล้มเท่านั้นหรือ?"

พระนางเป็นสตรีในว

บทที่ 311 ข้าจะไปที่ใดได้

เซี่ยซื่ออันถูกชิวถงลากออกมาและโยนลงบนพื้น

เขาล้มลง แล้วลุกขึ้นมาใหม่ เงยหน้าขึ้นพูดว่า "ข้ามาส่งแม่ทัพใหญ่อวิ๋น แต่ไม่มีสถานะที่เหมาะสม จึงไม่ได้ปรากฏตัว"

แววตาของฉู่อี๋ฉายแววเย็นชา

ความเย็นชานั้นราวกับดาบที่พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเซี่ยซื่ออัน

จิตใจของเขาหวั่นไหว ช่างเป