บทที่ 21 แค่อยากพบนาง

หลังจากร่างของเซี่ยผิงหายลับไป

อวิ๋นชูพาทิงซวงเดินไปยืนชมดอกไม้ที่ปากทางเดิน

หากมีใครมา นางจะได้รู้เป็นคนแรก จะได้ไม่มีใครเห็นเซี่ยผิงพยายามเกี้ยวองค์ชาย

นางทำถึงขนาดนี้แล้ว หวังว่าเซี่ยผิงจะไม่ทำให้นางผิดหวัง

ขณะที่กำลังชมดอกไม้ที่บานสะพรั่ง จู่ๆ อวิ๋นชูก็รู้สึกเจ็บที่ข้

บทที่ 22 ไม่ใช่ความผิดของข้า

สายตาของอ๋องผิงซีจับจ้องที่อวิ๋นชู

นางแต่งกายอย่างสตรีที่แต่งงานแล้ว ผมดำยาวเกล้าสูง ปักปิ่นทองประดับหยก สวมชุดสีม่วงอ่อนปักลายดอกคามีเลียเต็มตัว

เขานึกถึงหลายปีก่อน ตอนที่นางยังไม่แต่งงาน พวกเขาเคยพบกันครั้งหนึ่ง

เขาไปคารวะแม่ทัพเฒ่าอวิ๋นที่จวนสกุลอวิ๋น พอดีนางกำลังนำ

บทที่ 23 ไม่มีสิ่งใดยากเกินไปในโลก

ขณะที่อวิ๋นชูกำลังพูดอยู่ในอันโส่วถัง

เซี่ยผิงถูกฮ่อซื่อลากไปที่สวนเล็กๆ ด้านหลัง

"ท่านทำอะไร?" เซี่ยผิงตกใจมาก มองซ้ายมองขวา เห็นไม่มีใครจึงพูด "ท่านพ่อไม่ได้สั่งให้ท่านถูกกักบริเวณที่วัดน้อยหรือ ทำไมถึงออกมาได้?"

ฮ่อซื่อพูดอย่างกังวล: "ทำไมนายหญิงถึงพาเจ้าไปจ