บทที่ 151 คำสั่งของนางสนมเต๋อเฟย

ไม่นานก็ถึงฤกษ์ดี

ขบวนรับเจ้าสาวจากจวนอ๋องอันจิ้งมาถึงแล้ว

เซี่ยผิงถูกแม่สื่อประคองออกมาจากห้องนาง เดินอย่างเลื่อนลอยมาที่หน้าจวนสกุลเซี่ย แล้วถูกพยุงขึ้นเกี้ยว

หลังขึ้นเกี้ยว นางแหวกผ้าคลุมหน้า มองผ่านช่องม่านเกี้ยวไปยังจวนสกุลเซี่ย นางเห็นท่านปู่ท่านย่า เห็นบิ

บทที่ 152 เรือนน้ำพุร้อนต้อนรับแขก

นางสนมเต๋อเฟยมองเซี่ยผิงอย่างเย็นชา

การที่นางไม่สั่งให้คนไล่เซี่ยผิงออกไป เป็นเพราะความใจกว้างของนางในฐานะสนมในวัง ไม่ได้หมายความว่า นางยอมรับเซี่ยผิงเป็นลูกสะใภ้

การที่นางจับมือพูดคุยกับชายารองสกุลสืออย่างสนิทสนม ก็ไม่ได้หมายความว่า นางชอบชายารองสกุลสือ

สองคน

บทที่ 153 บัตรเชิญล่าสัตว์

อวิ๋นชูนั่งอยู่ในห้องรับแขก เงยหน้ามองเซี่ยผิงที่เดินเข้ามาจากประตู

หลังแต่งงานมีประเพณีกลับบ้านสามวัน แต่เซี่ยผิงไม่ได้กลับ นางคิดเพียงเล็กน้อยก็รู้ว่า คงเป็นเพราะอ๋องอันจิ้งไม่อยากมาส่ง เซี่ยผิงกลัวการกลับบ้านคนเดียวจะทำให้ผู้คนนินทาว่าไม่ได้รับความรักจากสามี จึงหาข้อ