บทที่ 150 อ๋องผิงซีลงมือ

ที่หน้าจวนสกุลเซี่ย แขกเหรื่อมากันไม่ขาดสาย อวิ๋นชูไม่อยากต้อนรับแขกอีก จึงให้หยวนซื่อดูแลแทน แล้วพาลูกทั้งสองไปยังเรือนหลัง

เด็กน้อยทั้งสองดีใจมาก วิ่งวนรอบตัวอวิ๋นชูพลางเรียก "ท่านแม่" ไม่หยุด

ในเวลาเดียวกัน เซี่ยจิ่งอวี้พาฉู่อี๋มานั่งในห้องจัดเลี้ยง บ่าวรับใช้ยกชาชั้น

บทที่ 151 คำสั่งของนางสนมเต๋อเฟย

ไม่นานก็ถึงฤกษ์ดี

ขบวนรับเจ้าสาวจากจวนอ๋องอันจิ้งมาถึงแล้ว

เซี่ยผิงถูกแม่สื่อประคองออกมาจากห้องนาง เดินอย่างเลื่อนลอยมาที่หน้าจวนสกุลเซี่ย แล้วถูกพยุงขึ้นเกี้ยว

หลังขึ้นเกี้ยว นางแหวกผ้าคลุมหน้า มองผ่านช่องม่านเกี้ยวไปยังจวนสกุลเซี่ย นางเห็นท่านปู่ท่านย่า เห็นบิ

บทที่ 152 เรือนน้ำพุร้อนต้อนรับแขก

นางสนมเต๋อเฟยมองเซี่ยผิงอย่างเย็นชา

การที่นางไม่สั่งให้คนไล่เซี่ยผิงออกไป เป็นเพราะความใจกว้างของนางในฐานะสนมในวัง ไม่ได้หมายความว่า นางยอมรับเซี่ยผิงเป็นลูกสะใภ้

การที่นางจับมือพูดคุยกับชายารองสกุลสืออย่างสนิทสนม ก็ไม่ได้หมายความว่า นางชอบชายารองสกุลสือ

สองคน