บทที่ 143 สืบเรื่องตระกูลเซี่ย

ราตรียาวนาน

อวิ๋นชูหลับสนิท

รู้สึกคันจมูกเล็กน้อย เธอจามใหญ่ ลืมตาขึ้น

ตรงหน้าเป็นใบหน้าสองใบที่ขยายเข้ามาใกล้ ดวงตากลมโตใสแจ๋วสองคู่สะท้อนใบหน้าของเธอ คือหยูและฉางเซิง

เมื่อคืนสองตัวน้อยนี้แอบเข้ามา เรียกร้องจะนอนด้วยกัน เธอให้จิ่วไปบอกอ๋องผิงซี แล้วก็ให้เด็กทั้

บทที่ 144 เชิญหมอหลวงอาวุโส

รถม้ามาถึงหน้าประตูจวนเซี่ยอย่างรวดเร็ว

ลงจากรถ อวิ๋นชูเงยหน้ามองป้ายจวนเซี่ย ตัวอักษรสองตัวนี้เซี่ยจิ่งอวี้เขียนด้วยตัวเอง เปล่งประกายใต้แสงอาทิตย์

เธอนึกถึงชาติที่แล้ว หลังจากเซี่ยซื่ออันได้รับแต่งตั้งเป็นบัณฑิตเอก ตระกูลเซี่ยก็ย้ายบ้าน ในเมืองหลวงที่ที่ดินมีราคาแพง

บทที่ 145 ขอโทษอวิ๋นชู

"โรคไร้น้ำกามของท่านเซี่ยเกิดจากผลของยา..." หมอหลวงอาวุโสสีหน้าหนักอึ้ง "ขอถามว่าช่วงนี้ท่านเซี่ยกินยาอะไรบ้าง?"

อี๋เหนียงเจียงรีบนำยาที่กินช่วงหลายวันนี้มาให้ดู

หมอหลวงอาวุโสดมและชิม ส่ายหน้า "นี่เป็นยารักษาอาการป่วยของท่านเซี่ยจริง ยังมียาอื่นอีกไหม?"

เซี่ยจิ่งอวี้นึกขึ