ตอน 142
ชาติใหม่ไม่โง่รัก! ผัวเลว เมียน้อย ลูกมันเลี้ยงเองสิ
บทที่ 142 มอบช่อดอกไม้ให้เธอ
ค่ำคืนย่างเข้ามา
ท้องฟ้าระยิบระยับด้วยดวงดาวนับพัน ทั่วท้องนภากว้างใหญ่ ทำให้จิตใจของผู้คนรู้สึกโปร่งโล่ง
อวิ๋นชูนั่งอยู่ในลาน แสงจันทร์ทอดลงบนบ่าของเธอ
ในขณะนี้ จิตใจสงบนิ่ง ไม่จำเป็นต้องคิดอะไร ไม่มีการคำนวณ ไม่มีการวางแผน ไม่มีความมืดมน เพียงแค่ชื่นชมดวงจันทร์และ
ตอน 143
บทที่ 143 สืบเรื่องตระกูลเซี่ย
ราตรียาวนาน
อวิ๋นชูหลับสนิท
รู้สึกคันจมูกเล็กน้อย เธอจามใหญ่ ลืมตาขึ้น
ตรงหน้าเป็นใบหน้าสองใบที่ขยายเข้ามาใกล้ ดวงตากลมโตใสแจ๋วสองคู่สะท้อนใบหน้าของเธอ คือหยูและฉางเซิง
เมื่อคืนสองตัวน้อยนี้แอบเข้ามา เรียกร้องจะนอนด้วยกัน เธอให้จิ่วไปบอกอ๋องผิงซี แล้วก็ให้เด็กทั้
ตอน 144
บทที่ 144 เชิญหมอหลวงอาวุโส
รถม้ามาถึงหน้าประตูจวนเซี่ยอย่างรวดเร็ว
ลงจากรถ อวิ๋นชูเงยหน้ามองป้ายจวนเซี่ย ตัวอักษรสองตัวนี้เซี่ยจิ่งอวี้เขียนด้วยตัวเอง เปล่งประกายใต้แสงอาทิตย์
เธอนึกถึงชาติที่แล้ว หลังจากเซี่ยซื่ออันได้รับแต่งตั้งเป็นบัณฑิตเอก ตระกูลเซี่ยก็ย้ายบ้าน ในเมืองหลวงที่ที่ดินมีราคาแพง