บทที่ 144 เชิญหมอหลวงอาวุโส

รถม้ามาถึงหน้าประตูจวนเซี่ยอย่างรวดเร็ว

ลงจากรถ อวิ๋นชูเงยหน้ามองป้ายจวนเซี่ย ตัวอักษรสองตัวนี้เซี่ยจิ่งอวี้เขียนด้วยตัวเอง เปล่งประกายใต้แสงอาทิตย์

เธอนึกถึงชาติที่แล้ว หลังจากเซี่ยซื่ออันได้รับแต่งตั้งเป็นบัณฑิตเอก ตระกูลเซี่ยก็ย้ายบ้าน ในเมืองหลวงที่ที่ดินมีราคาแพง

บทที่ 145 ขอโทษอวิ๋นชู

"โรคไร้น้ำกามของท่านเซี่ยเกิดจากผลของยา..." หมอหลวงอาวุโสสีหน้าหนักอึ้ง "ขอถามว่าช่วงนี้ท่านเซี่ยกินยาอะไรบ้าง?"

อี๋เหนียงเจียงรีบนำยาที่กินช่วงหลายวันนี้มาให้ดู

หมอหลวงอาวุโสดมและชิม ส่ายหน้า "นี่เป็นยารักษาอาการป่วยของท่านเซี่ยจริง ยังมียาอื่นอีกไหม?"

เซี่ยจิ่งอวี้นึกขึ

บทที่ 146 จับกุมท่านอ๋องเสวียนอู่

อวิ๋นชูฟังผู้คนตามท้องถนนวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของพระสวามีขององค์หญิงหลิว รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

ชาติที่แล้วต้องรอจนถึงเดือนเก้าเรื่องของพระสวามีขององค์หญิงหลิวจึงถูกเปิดโปง แต่ชาตินี้เร็วขึ้นครึ่งเดือน คงเป็นเพราะบิดาและพี่ชายใหญ่ได้จัดการอะไรบางอย่าง

ชาวบ้านต่างคิด