บทที่ 141 ฉางเซิงเริ่มพูดแล้ว

อวิ๋นชูแช่น้ำพุร้อนสักพัก ก็รู้สึกว่าร่างกายเริ่มร้อนขึ้น ก้มลงมองก็พบว่าผื่นแดงจางลงไปมาก

เธอลุกขึ้นนั่งบนก้อนหินริมบ่อ ยิ้มพลางพูดว่า "ฉางเซิง ดูสิ ตรงนั้นมีดอกไม้เยอะแยะเลย ป้าอยากได้ดอกไม้สีแดงหนึ่งดอก สีฟ้าสามดอก และสีเหลืองห้าดอก หนูช่วยเด็ดมาให้ป้าได้ไหม?"

"ห

บทที่ 142 มอบช่อดอกไม้ให้เธอ

ค่ำคืนย่างเข้ามา

ท้องฟ้าระยิบระยับด้วยดวงดาวนับพัน ทั่วท้องนภากว้างใหญ่ ทำให้จิตใจของผู้คนรู้สึกโปร่งโล่ง

อวิ๋นชูนั่งอยู่ในลาน แสงจันทร์ทอดลงบนบ่าของเธอ

ในขณะนี้ จิตใจสงบนิ่ง ไม่จำเป็นต้องคิดอะไร ไม่มีการคำนวณ ไม่มีการวางแผน ไม่มีความมืดมน เพียงแค่ชื่นชมดวงจันทร์และ

บทที่ 143 สืบเรื่องตระกูลเซี่ย

ราตรียาวนาน

อวิ๋นชูหลับสนิท

รู้สึกคันจมูกเล็กน้อย เธอจามใหญ่ ลืมตาขึ้น

ตรงหน้าเป็นใบหน้าสองใบที่ขยายเข้ามาใกล้ ดวงตากลมโตใสแจ๋วสองคู่สะท้อนใบหน้าของเธอ คือหยูและฉางเซิง

เมื่อคืนสองตัวน้อยนี้แอบเข้ามา เรียกร้องจะนอนด้วยกัน เธอให้จิ่วไปบอกอ๋องผิงซี แล้วก็ให้เด็กทั้