บทที่ 140 ข้าไม่ใช่เด็กชาย

หมอปี้มาถึงอย่างรวดเร็ว

เขาถือตะกร้ายา รีบเดินเข้าห้องในที่อวิ๋นชูอยู่ จับชีพจร

"เลือดพร่องทำให้เกิดลม ต้องหลีกเลี่ยงเป็นครั้งคราว" หมอปี้สรุปอย่างรวดเร็ว "เมื่อกินเห็ดป่าเข้าไป ต่อไปก็ต้องหลีกเลี่ยง ข้าจะเขียนใบสั่งยาสองใบ หนึ่งคือบำรุงเลือด อีกหนึ่งคือแก้คันที่ผิวหนั

บทที่ 141 ฉางเซิงเริ่มพูดแล้ว

อวิ๋นชูแช่น้ำพุร้อนสักพัก ก็รู้สึกว่าร่างกายเริ่มร้อนขึ้น ก้มลงมองก็พบว่าผื่นแดงจางลงไปมาก

เธอลุกขึ้นนั่งบนก้อนหินริมบ่อ ยิ้มพลางพูดว่า "ฉางเซิง ดูสิ ตรงนั้นมีดอกไม้เยอะแยะเลย ป้าอยากได้ดอกไม้สีแดงหนึ่งดอก สีฟ้าสามดอก และสีเหลืองห้าดอก หนูช่วยเด็ดมาให้ป้าได้ไหม?"

"ห

บทที่ 142 มอบช่อดอกไม้ให้เธอ

ค่ำคืนย่างเข้ามา

ท้องฟ้าระยิบระยับด้วยดวงดาวนับพัน ทั่วท้องนภากว้างใหญ่ ทำให้จิตใจของผู้คนรู้สึกโปร่งโล่ง

อวิ๋นชูนั่งอยู่ในลาน แสงจันทร์ทอดลงบนบ่าของเธอ

ในขณะนี้ จิตใจสงบนิ่ง ไม่จำเป็นต้องคิดอะไร ไม่มีการคำนวณ ไม่มีการวางแผน ไม่มีความมืดมน เพียงแค่ชื่นชมดวงจันทร์และ