บทที่ 125 ความฝันเป็นความจริง

เช้าวันรุ่งขึ้น อวิ๋นชูไปที่สกุลอวิ๋น จัดการเรื่องการแต่งงานของทิงซวง

มารดาของอวี๋เคอเป็นแม่นมคนสนิทของหลินซื่อ บิดาของอวี๋เคอเป็นผู้ดูแลใหญ่ของเรือนนอกสกุลอวิ๋น ทั้งสองเป็นทาสที่เกิดในสกุลอวิ๋น รับใช้สกุลอวิ๋นมาทั้งชีวิต จึงขอพระกรุณาปลดสถานะทาสให้อวี๋เคอแต่เนิ่นๆ ให

บทที่ 126 สตรีตระกูลอวิ๋นขอหย่า

อวิ๋นชูสีหน้าหม่นหมอง

สตรีจากสาขารองของตระกูลอวิ๋นผู้นี้ นางไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน เพียงแต่เคยได้ยินมารดาเล่าถึงพี่สาวห่างๆ ที่ชื่ออวิ๋นชิ่นผู้นี้เท่านั้น

ดังนั้นแต่แรกนางจึงนึกไม่ออกว่าอวิ๋นชิ่นเป็นใคร

อวิ๋นชิ่นถูกครอบครัวสามีทำร้ายจนขาหักและตาบอดหนึ่งข้าง แม้จะเลวร

บทที่ 127 เซี่ยซื่อเหวยกลับจวน

เมื่อเซี่ยซื่อเหวยกลับจวน อวิ๋นชูจัดงานเลี้ยงครอบครัวพิเศษ

งานเลี้ยงจัดที่เรือนของเหล่าฮูหยิน ทุกเรือนต่างมาร่วมงาน บรรยากาศครึกครื้น

เหล่าฮูหยินเซี่ยนั่งในตำแหน่งประธาน เห็นผู้รับใช้พยุงเซี่ยซื่อเหวยเดินเข้ามาในเรือน

แม้จะไม่ชอบหลานคนนี้ แต่อย่างไรก็เป็นทายาทสกุลเซ