บทที่ 96 แท้งลูก

ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเขาสองคนยังคงไม่อาจกลายเป็นเพื่อนกันได้ กระทั่งลบล้างความสัมพันธ์อย่างฝ่ายตรงข้ามกันก็ไม่อาจเป็นไปได้

แยกจากกันครั้งนี้ ภายหลังพบกันอีก ก็เป็นได้เพียงศัตรูกันจริงๆ แล้ว

ในใจของเหลียงซินรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย ครั้งนี้ไม่อาจเกลี้ยกล่อมหลึง

บทที่ 97 จงใจหาเรื่อง

สีหน้าของเฉินฮ่าวมืดคล้ำขึ้นมาทันที ทั้งร่างแผ่กลิ่นอายอึมครึม ส่ายหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ ราวกับรู้สึกว่ารู้สึกไม่คุ้นเคยกับคนตรงหน้าเล็กน้อย

“เหลียงซิน ถอนคำพูดของเจ้าเสีย” เขากล่าวเตือนด้วยเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า

“ทำไม? ไม่พอใจหรือ?” เหลียงซินเชิดหน้าอย่างโอหั

บทที่ 98 แทบทั้งคืน

เหลียงซินยิ้มบาง “องค์ชายเจ็ดล้อเล่นแล้ว ระหว่างพวกเราเคยบาดหมางกันที่ไหน อีกอย่างพวกเราแต่เดิมก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน”

“ในเมื่อเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ข้าขอคารวะด้วยชาท่านสักจอก หากพี่สะใภ้ห้าแม้แต่สักจอกก็ไม่รับ ก็ถือว่าท่านดูแคลนข้าแล้ว” เฉินหวี้คิ้วตาเย็นชาขึ