บทที่ 94 ข้าคิดถึงเจ้า

คืนนี้ท้องฟ้าพร่ามัว ปกคลุมด้วยหมอกหนา

สถานการณ์สู้รบแสนสับสนวุ่นวาย กระนั้นเฉินฮ่าวก็ยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือแผ่วเบา เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบว่าเหลียงซินถูกจับตัวไปเสียแล้ว!

“ตาย!” เฉินฮ่าวกัดฟันกรอด ออกแรงเพิ่มอีกเล็กน้อยหวังติดตามไป ทว่ากลับถูกค

บทที่ 95 ถ้อยคำจากก้นบึ้งของหัวใจ

ทั้งสองคนรับคำแล้วหมุนร่างออกไปทางประตู แต่กลับไม่ข้ามผ่านไป ทั้งยืนคอยอยู่ที่ปากประตู ไม่กล้าออกห่างแม้แต่เพียงครึ่งก้าว

ถึงจะบอกว่าคอยรับใช้ แต่แท้ที่จริงแล้วก็คือการจับตามอง

เหลียงซินอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้ ในใจคิดเพียงแต่ว่าควรจะทำ

บทที่ 96 แท้งลูก

ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเขาสองคนยังคงไม่อาจกลายเป็นเพื่อนกันได้ กระทั่งลบล้างความสัมพันธ์อย่างฝ่ายตรงข้ามกันก็ไม่อาจเป็นไปได้

แยกจากกันครั้งนี้ ภายหลังพบกันอีก ก็เป็นได้เพียงศัตรูกันจริงๆ แล้ว

ในใจของเหลียงซินรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย ครั้งนี้ไม่อาจเกลี้ยกล่อมหลึง