ตอน 93
ชายาเสน่ห
บทที่ 93 องค์รัชทายาทประเทศหลึง
เหลียงซินตกใจจนคางแทบหลุดออกมา คิดไม่ถึงว่าจะเปลี่ยนแปลงฉับพลันเช่นนี้ อ๋องเฉินฮ่าวผู้ไว้ตัว ที่แท้สามารถใช้สายตาคลุมเครือ อีกทั้งใช้น้ำเสียงเอาแต่ใจเช่นนี้พูดคุยกับนาง!
ยิ่งไปกว่านั้น ตรงประตูยังมีเซียวเทียนหยวนที่ยังไม่เดินออกไปยืนอยู่ แสดงออกมาดีเช่
ตอน 94
บทที่ 94 ข้าคิดถึงเจ้า
คืนนี้ท้องฟ้าพร่ามัว ปกคลุมด้วยหมอกหนา
สถานการณ์สู้รบแสนสับสนวุ่นวาย กระนั้นเฉินฮ่าวก็ยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือแผ่วเบา เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบว่าเหลียงซินถูกจับตัวไปเสียแล้ว!
“ตาย!” เฉินฮ่าวกัดฟันกรอด ออกแรงเพิ่มอีกเล็กน้อยหวังติดตามไป ทว่ากลับถูกค
ตอน 95
บทที่ 95 ถ้อยคำจากก้นบึ้งของหัวใจ
ทั้งสองคนรับคำแล้วหมุนร่างออกไปทางประตู แต่กลับไม่ข้ามผ่านไป ทั้งยืนคอยอยู่ที่ปากประตู ไม่กล้าออกห่างแม้แต่เพียงครึ่งก้าว
ถึงจะบอกว่าคอยรับใช้ แต่แท้ที่จริงแล้วก็คือการจับตามอง
เหลียงซินอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้ ในใจคิดเพียงแต่ว่าควรจะทำ