บทที่ 92 เจ้าป้อนข้ากิน

ตอนนี้เป็นสถานการณ์พิเศษ ไม่มีไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ทั้งยังไม่มียาฆ่าเชื้อ ไม่อาจหยิบออกมาราดแผลฆ่าเชื้อได้ ทำความสะอาดบาดแผลจึงกลายเป็นเรื่องที่ยากลำบากยากยิ่ง เหลือเพียงต้องทำความสะอาดบาดแผลด้วยน้ำเท่านั้น

ดูท่าหลังจากกลับไปที่ตำหนักแล้ว จำเป็นต้องผลิตยาแบบสม

บทที่ 93 องค์รัชทายาทประเทศหลึง

เหลียงซินตกใจจนคางแทบหลุดออกมา คิดไม่ถึงว่าจะเปลี่ยนแปลงฉับพลันเช่นนี้ อ๋องเฉินฮ่าวผู้ไว้ตัว ที่แท้สามารถใช้สายตาคลุมเครือ อีกทั้งใช้น้ำเสียงเอาแต่ใจเช่นนี้พูดคุยกับนาง!

ยิ่งไปกว่านั้น ตรงประตูยังมีเซียวเทียนหยวนที่ยังไม่เดินออกไปยืนอยู่ แสดงออกมาดีเช่

บทที่ 94 ข้าคิดถึงเจ้า

คืนนี้ท้องฟ้าพร่ามัว ปกคลุมด้วยหมอกหนา

สถานการณ์สู้รบแสนสับสนวุ่นวาย กระนั้นเฉินฮ่าวก็ยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือแผ่วเบา เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบว่าเหลียงซินถูกจับตัวไปเสียแล้ว!

“ตาย!” เฉินฮ่าวกัดฟันกรอด ออกแรงเพิ่มอีกเล็กน้อยหวังติดตามไป ทว่ากลับถูกค