บทที่ 49 ไม่ขาดแคลนพระชายา

แสงอาทิตย์ในตอนเที่ยงร้อนแรงจนแสบตา

เหลียงซินรู้สึกเพียงแค่ทั่วทั้งร่างกายกำลังจะเสื่อมสภาพการทำงานลงแล้ว ข้อมือก็จะไม่ใช่ของเธอแล้วเช่นเดียวกัน

หากไม่ได้ชุนฮวาและชิวเยว่ทั้งสองคนดูแลเธออย่างวิ่งหน้าวิ่งหลังแล้วล่ะก็ ไม่แน่มือของเธออาจจะใช

บทที่ 50 รอดตายอย่างหวุดหวิด

การเปลี่ยนแปลงเข้ามาได้อย่างรวดเร็วยิ่งนัก ไม่มีใครสามารถนึกได้ว่าจู่ๆเหลียงยินจะวิ่งออกมาอย่างกะทันหันในเวลานี้ เกือบจะสร้างความวุ่นวายให้กับแผนการของเฉินห้าวเข้าเสียแล้ว

มือธนูที่อยู่ล้อมรอบบนกำแพงกำลังพร้อมที่จะโจมตี มาพบกับฉากเบื้องหน้า

บทที่ 51 ตบปากตนเอง

ผ้าเช็ดหน้าไหมที่นุ่มนวลถูกยัดเข้าไปในมือของนาง พอจับก็ได้สัมผัสถึงรอยเลือดที่เหนียวเหนอะหนะ

นางกำผ้าเช็ดหน้าไว้ ไม่โยนทิ้ง แต่ก็ไม่ได้เก็บขึ้น

“เฉินห้าว เจ้าไม่คิดว่าเจ้าทำแบบนี้ดูหลอกลวงมากหรือ?” เหลียงซินมองเขาด้วยความโกรธ

เมื่อสักพักที่เรือนเจียวหย