บทที่26 โปรดอย่าหลงตัวเอง

เข้าไปยังพระราชวังเพื่อร่วมงานเลี้ยงวันประสูติของพระสนมเอกอย่างงั้นหรือ？

เหลียงซินตกตะลึงกับข่าวที่เพิ่งได้ยินมานี้ในชั่วขณะ

เรื่องราวช่วงหลายปีมานี้ค่อยๆปรากฏขึ้นในสมองของนาง การต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจระหว่างฮ่องเฮากับพระสนมเอก พระ

บทที่ 27 เล่าเรื่องตลก

เหลียงซินยืนอยู่ที่เดิมอย่างไม่กลัวเมฆฝน สีหน้าสงบนิ่ง ไร้ความกังวล

แต่ที่จริงแล้ว ในใจของนางกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถหนีพ้นออกไปได้

เผชิญหน้ากับการใส่ร้ายของเหลียงยินและความไม่เชื่อใจของเฉินห้าว นางอยากจะล้างมลทินให้ตนเองในขณะที่ยังไม่ถูกค้นตัว

บทที่ 28 สุขสันต์วันเกิด

ยังไงก็ยังคงเป็นเด็ก หัวเราะได้ก็หัวเราะ ร้องไห้ได้ก็ร้อง เหลียงซินรู้สึกอิจฉาเด็กจริงๆ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ไร้ทุกข์ไร้กังวล

รอกระทั่งเฉินเช่อหัวเราะพอแล้วหยุดลงในที่สุด เหลียงซินจึงมองเขาด้วยรอยยิ้มจนตาหยี“องค์ชายสิบเอ็ด ตลกไหมเพคะ？”

เฉ