บทที่ 25 จะต้องเอานางมาเป็นของข้าให้ได้

เหลียงยินรู้ว่าตนเองไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานนัก ทั้งยังไม่อยากรับมือกับเหลียงซินอีกต่อไป จึงขอตัวออกไปอย่างรู้กาลเทศะ

จะให้ประชันฝีปาก นางคงไม่สามารถพูดชนะเหลียงซินได้ แต่หากจะให้ประชันเรื่องความรักที่มีให้ของเฉินห้าวแล้วล่ะก็ นางเหนือกว่าอย่า

บทที่26 โปรดอย่าหลงตัวเอง

เข้าไปยังพระราชวังเพื่อร่วมงานเลี้ยงวันประสูติของพระสนมเอกอย่างงั้นหรือ？

เหลียงซินตกตะลึงกับข่าวที่เพิ่งได้ยินมานี้ในชั่วขณะ

เรื่องราวช่วงหลายปีมานี้ค่อยๆปรากฏขึ้นในสมองของนาง การต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจระหว่างฮ่องเฮากับพระสนมเอก พระ

บทที่ 27 เล่าเรื่องตลก

เหลียงซินยืนอยู่ที่เดิมอย่างไม่กลัวเมฆฝน สีหน้าสงบนิ่ง ไร้ความกังวล

แต่ที่จริงแล้ว ในใจของนางกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถหนีพ้นออกไปได้

เผชิญหน้ากับการใส่ร้ายของเหลียงยินและความไม่เชื่อใจของเฉินห้าว นางอยากจะล้างมลทินให้ตนเองในขณะที่ยังไม่ถูกค้นตัว