บทที่ 27 เล่าเรื่องตลก

เหลียงซินยืนอยู่ที่เดิมอย่างไม่กลัวเมฆฝน สีหน้าสงบนิ่ง ไร้ความกังวล

แต่ที่จริงแล้ว ในใจของนางกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถหนีพ้นออกไปได้

เผชิญหน้ากับการใส่ร้ายของเหลียงยินและความไม่เชื่อใจของเฉินห้าว นางอยากจะล้างมลทินให้ตนเองในขณะที่ยังไม่ถูกค้นตัว

บทที่ 28 สุขสันต์วันเกิด

ยังไงก็ยังคงเป็นเด็ก หัวเราะได้ก็หัวเราะ ร้องไห้ได้ก็ร้อง เหลียงซินรู้สึกอิจฉาเด็กจริงๆ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ไร้ทุกข์ไร้กังวล

รอกระทั่งเฉินเช่อหัวเราะพอแล้วหยุดลงในที่สุด เหลียงซินจึงมองเขาด้วยรอยยิ้มจนตาหยี“องค์ชายสิบเอ็ด ตลกไหมเพคะ？”

เฉ

บทที่ 29 การแข่งเรือในทะเลสาบเย่ฉือ

“เพียงแต่ข้าฟังสองสามประโยคหลังที่เจ้าร้องไม่รู้เรื่อง ดูเหมือนจะไม่ใช่ภาษาของที่นี่” พระพักตร์ของฮ่องเต้หมิงเจาเต็มไปด้วยความสงสัย

ตัวเขาเองก็มีความรู้ที่กว้างขวางและล้ำลึก ทั้งยังรู้ภาษาสันสกฤต ภาษามองโกเลีย และภาษาทิเบต แต่กลับฟังไม่รู้เรื่องว่าท