บทที่238ครองบังลังก์

หลึงเซียวเหยียวเพียงแค่อยากทำให้นางกลัวเห็นนางแกล้งทำเป็นไม่กลัวอะไรมาตั้งนาน

แต่พอเขาถอดเสื้อผ้าของนางออกและเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็ทำให้เขาตกใจ

“เจ้า.....”หลึงเซียวเหยียวพูดออกมาได้แค่นั้นคำพูดที่เหลือเขาติดอยู่ในลำคอของเขา

เหลียงซินมองดูเขาแล้วสองมือก็ลู

บทที่239ออกรบด้วยตัวเอง

“หลี่กงกงเป็นกงกงที่ทำงานรับใช้ใกล้ชิดเสด็จพ่อพวกเจ้าก็ยังไม่เชื่ออีกหรือ”เฉินฮ่าวจ้องมองไปที่องค์ชายสองและพูดออกมาด้วยนำเสียงที่หนักแน่นและน่าเกรงขาม

สายตาของเขาแสดงออกถึงว่าครั้งนี้เขาจะต้องชนะและไม่มีใครสามารถหยุดขวางทางเขาเอาไว้ได้

องค์ชายสองไม่ยอมเชื่อเขา

บทที่240ในคืนที่สงบ(ตอนจบ)

“เฉินฮ่าวออกมาผู้หญิงของเจ้าอยู่ในมือของข้าอยากให้นางตายหรืออยากให้นางมีชีวิตก็ขึ้นอยู่กับเจ้า”หลึงเซียวเหยียวกวาดสายตามองไปรอบแล้วยิ้มที่มุมปากอย่างเลือดเย็น

ท่ามกลางภูเขาหิมะที่ขาวโพลนทันใดนั้นก็มีทหารที่หลบซ่อนอยู่ปรากฏตัวออกมาพวกเขาล้วนใส่ชุดเกาะสีขาวราวกับหิ