บทที่239ออกรบด้วยตัวเอง

“หลี่กงกงเป็นกงกงที่ทำงานรับใช้ใกล้ชิดเสด็จพ่อพวกเจ้าก็ยังไม่เชื่ออีกหรือ”เฉินฮ่าวจ้องมองไปที่องค์ชายสองและพูดออกมาด้วยนำเสียงที่หนักแน่นและน่าเกรงขาม

สายตาของเขาแสดงออกถึงว่าครั้งนี้เขาจะต้องชนะและไม่มีใครสามารถหยุดขวางทางเขาเอาไว้ได้

องค์ชายสองไม่ยอมเชื่อเขา

บทที่240ในคืนที่สงบ(ตอนจบ)

“เฉินฮ่าวออกมาผู้หญิงของเจ้าอยู่ในมือของข้าอยากให้นางตายหรืออยากให้นางมีชีวิตก็ขึ้นอยู่กับเจ้า”หลึงเซียวเหยียวกวาดสายตามองไปรอบแล้วยิ้มที่มุมปากอย่างเลือดเย็น

ท่ามกลางภูเขาหิมะที่ขาวโพลนทันใดนั้นก็มีทหารที่หลบซ่อนอยู่ปรากฏตัวออกมาพวกเขาล้วนใส่ชุดเกาะสีขาวราวกับหิ