บทที่ 222 ปรับความเข้าใจกันแล้ว

พอพูดถึงการตายของหลิงหลิง สีมู่อากวางที่เดิมทีไม่ได้อะไรก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า กำมือแน่นราวกับจะฆ่าคนให้ตายในหมัดเดียว

เขากัดฟันแล้วค่อยๆพูดออกมาทีละคำ “ใครบอกว่าตอนนั้นข้าไม่ได้ทำอะไร หากทำได้ ข้าก็อยากจะเอาชีวิตข้าไปแลกกับนาง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาบอกว่าข้า

บทที่ 223 ขอให้มีชีวิตอยู่ต่อ

“มู่อาซุน”

“อาซุน”

เหลียงซินและมู่อากวางตะโกนพูดขึ้นพร้อมกัน

เหลียงซินยื่นมือออกมารับร่างของมู่อาซุนเอาไว้ในทันที นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วคนที่ต้องตายคือเขา

ณ เวลานั้นเองด้านนอกของโรงเตี๊ยมก็มีเสียงฝีเท้าของม้าและเสียงม้าร้องขึ้น เฉินฮ่าวตามมา

บทที่ 224 มาถึงเมืองซีหนิง

ในใจของเหลียงซินรู้สึกสับสนไปหมด นึกไม่ถึงว่าจะได้ดอกดาวแห่งนิพพานมาอย่างไม่ต้องลงแรงอะไรเลย

แต่พอจับดอกดาวแห่งนิพพานนี้แล้วนางกลับรู้สึกว่าของสิ่งนี้ร้อนมือราวกับมันฝรั่งที่กำลังร้อนๆจับแล้วลวกมือนาง

นี่คือของที่มู่อากวางใช้เวลาหนึ่งเดือนหามาด้วยความยากลำบ