บทที่ 221 น้องชายฝาแฝด

กระบี่ที่เย็นราวกับน้ำแข็งจ่ออยู่ที่คอ ขยับแค่นิดเดียวก็สามรถเอาชีวิตได้ ผู้ชายไม่กี่คนนี้เกิดอยู่ในที่ที่สงบร่มเย็นอย่างเมืองโหลง นี่คือครั้งแรกที่รู้สึกว่าชีวิตของตัวเองนั้นอยู่ใกล้ความตายมาก

พวกเขามือเท้าสั่น เท้าค่อยๆขยับถอยหลังออกสองก้าวช้าๆ พูดด้วยความกลัวออกม

บทที่ 222 ปรับความเข้าใจกันแล้ว

พอพูดถึงการตายของหลิงหลิง สีมู่อากวางที่เดิมทีไม่ได้อะไรก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า กำมือแน่นราวกับจะฆ่าคนให้ตายในหมัดเดียว

เขากัดฟันแล้วค่อยๆพูดออกมาทีละคำ “ใครบอกว่าตอนนั้นข้าไม่ได้ทำอะไร หากทำได้ ข้าก็อยากจะเอาชีวิตข้าไปแลกกับนาง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาบอกว่าข้า

บทที่ 223 ขอให้มีชีวิตอยู่ต่อ

“มู่อาซุน”

“อาซุน”

เหลียงซินและมู่อากวางตะโกนพูดขึ้นพร้อมกัน

เหลียงซินยื่นมือออกมารับร่างของมู่อาซุนเอาไว้ในทันที นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วคนที่ต้องตายคือเขา

ณ เวลานั้นเองด้านนอกของโรงเตี๊ยมก็มีเสียงฝีเท้าของม้าและเสียงม้าร้องขึ้น เฉินฮ่าวตามมา