บทที่217หิมะปิดถนน

เหลียงซินซบไหล่ของเฉินฮ่าวอย่างได้ใจนานๆทีจะทำให้สิงหวางผู้ยิ่งใหญ่พ่ายแพ้ได้นางแอบรู้สึกว่าตัวเองนี่เก่งกาจจริงๆในวันที่มีความสุขแบบนี้ก็ต้องมีเหล้าฉลองสิ

ดังนั้นนางก็เลยให้ชิวเยว่กับชุนฮวาที่รอรับใช้อยู่นอกประตูต้มสุราร้อนมาเสิร์ฟสองกาแล้วให้คนในครัวทำอาหารพิเศษมาไม่กี

บทที่218หน้าผาที่น่าเศร้า

นัยน์ตาสีเขียวที่ดุร้ายของหมาป่าตัวนั้นถ้าไม่สังเกตดีๆก็คล้ายคลึงกับมนุษย์เลือดเย็นที่มีความเคียดแค้นฝังลึกถึงจะเผยให้เห็นแววตาข่มขู่แบบนี้ออกมาได้

เหลียงซินมองหมาป่าตัวนั้นไม่ได้รู้สึกกลัวแต่อย่างใดนางหยิบขวดพอร์ซเลนเล็กๆสีเขียวออกมาจากแถวๆเอวเทยาน้ำที่อยู่ข้างใน

บทที่219คลอดไม่ออก

เหลียงซินนอนหลับไปในครั้งนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายนักบางทีก็รู้สึกเหมือนตนเองจะแข็งตายอยู่ในธารน้ำแข็งที่กว้างใหญ่บางทีก็รู้สึกเหมือนตนเองถูกเผาอยู่ในเตาอบที่ร้อนอบอ้าวจนเหงื่อแตกพลั่กสลับกันไปมาระหว่างหนาวกับร้อนสองแห่งนี้

ในความฝันนาเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบากถึงขนาดอยากจะยอมแ