บทที่216หยอกล้อสามี

"ซินซิน!"ในใจของเฉินฮ่าวสั่นไหวเรียกชื่อนี้ออกมาเบาๆ

ร่างกายที่แข็งทื่อของเขาพอเห็นดวงตาคู่นั้นของนางก็ค่อยๆอ่อนโยนลงเหงื่อที่แตกอยู่ทั่วหลังก็ค่อยๆแห้งหายไปราวกับว่าไปเดินอยู่ในประตูยมโลกชั่วขณะแล้วก็ถูกนางดึงกลับมา

สวรรค์นั้นรู้ว่าเมื่อกี้เขาสิ้นหวังเพียงใดอีกนิ

บทที่217หิมะปิดถนน

เหลียงซินซบไหล่ของเฉินฮ่าวอย่างได้ใจนานๆทีจะทำให้สิงหวางผู้ยิ่งใหญ่พ่ายแพ้ได้นางแอบรู้สึกว่าตัวเองนี่เก่งกาจจริงๆในวันที่มีความสุขแบบนี้ก็ต้องมีเหล้าฉลองสิ

ดังนั้นนางก็เลยให้ชิวเยว่กับชุนฮวาที่รอรับใช้อยู่นอกประตูต้มสุราร้อนมาเสิร์ฟสองกาแล้วให้คนในครัวทำอาหารพิเศษมาไม่กี

บทที่218หน้าผาที่น่าเศร้า

นัยน์ตาสีเขียวที่ดุร้ายของหมาป่าตัวนั้นถ้าไม่สังเกตดีๆก็คล้ายคลึงกับมนุษย์เลือดเย็นที่มีความเคียดแค้นฝังลึกถึงจะเผยให้เห็นแววตาข่มขู่แบบนี้ออกมาได้

เหลียงซินมองหมาป่าตัวนั้นไม่ได้รู้สึกกลัวแต่อย่างใดนางหยิบขวดพอร์ซเลนเล็กๆสีเขียวออกมาจากแถวๆเอวเทยาน้ำที่อยู่ข้างใน