บทที่ 185 คำสั่งทหารหนักเท่าภูเขา

อย่าลืมว่านางเองก็มีวรยุทธ เฉียนคุนซินขิงนางก็ฝึกไปถึงขั้นที่สี่แล้ว นางมีแรงที่ใช้ไม่หมด ดังนั้นทำศึกสำหรับนางแล้วไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไร คนพวกนั้นทำอะไรนางไม่ได้หรอก

“เหลียงซินสงครามเป็นเรื่องของผู้ชาย เจ้าอย่ายุ่งจะดีกว่า อยู่ตรงนั้นรอข้ากลับมารับเจ้า”

บทที่ 186 ฝนตก

เขาดูจะสนใจขึ้นมาทันที เหมือนกับว่าเขาจะสนใจเรื่องราวในวังรัฐหนานเยว่ “พอจะรู้ไหมว่าคนที่ถูกส่งมาให้จับตัวอ๋องสิงคือใคร”

“อ๋องส้างขอรับ”

“อัยหยา น่าสนใจดีนะนี่” เขายิ้มออกมาแล้วลูบที่คางของตัวเอง ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ ครู่หนึ่งเขาก็หัวเราะออกมา “เจ้าส่งคนไปสะกดลอยตา

บทที่ 187 ลิ้มรสเจ้า

เหลียงซินไม่ได้คิดอะรมากมาย นางรีบกรีดข้อมือของตัวเองแล้วหยดเลือดเข้าไปในปากของเฉินฮ่าวที่ซีดเซียว เลือดสดๆค่อยๆเข้าไปในปากของเขา ไม่อาจรู้ได้ว่าในร่างกายของเฉินฮ่าวนั้น มีเลือดของเหลียงซินอยู่เท่าไหร่ บางทีพวกเขาอาจจะกลายเป็นคนๆเดียวไปแล้วก็ได้ เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า เห