บทที่152คุณแม่คือใคร

นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยินเธอเรียก"คุณแม่"ออกมาจากปากของเธอเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเขาก็เคยได้ยินออกมาจากปากของเธอแล้วก็แค่ไม่ได้เอะใจอะไรเท่านั้น

คิดๆดู"คุณแม่"คนนี้จะต้องเป็นคนสำคัญสำหรับเธอแน่ๆ

เหลียงซีนเช็ดเหงื่อที่หน้าผากของตนครุ่นคินจะอธิบายกับเฉินฮ่าวยัง

บทที่153เป็นลูกผู้ชาย

เฉินเอวียนไม่มีปฏิกิริยาต่อต้านอะไรรับหมัดที่เต็มไปด้วยความโกรธอย่างนิ่งเฉยไม่โกรธแล้วก็ไม่ได้สวนกลับแต่อย่างใดแค่ซับรอยเลือดที่มุมปากของตนอย่างเบาๆ

แต่ว่าเหลียงซีนกลับเห็นแววตาของเขาฉายแววเสียใจเพียงแวบเดียวก็หายไป

จากนั้นเขาก็มองไปทางฮ่องเต้"ท่านพ่อองค์ชายสิงอ

บทที่154เซอร์ไพรส์วันเกิด

สายตาของเฉินฮ่าวขณะจ้องไปยังเหลียงซีนก็ทำตัวอ่อนโยนขึ้นมา:"วันเกิดปีนี้แค่มีเจ้าอยู่เป็นเพื่อนก็เพียงพอแล้ว"

หลียงซีนเงยหน้าทันทียิ้มกว้างกลับไปให้เขา

ในใจของเธอกลับกำลังคำนวณแผนการคิดว่าการฉลองวันเกิดของคนโบราณนอกจากชมการแสดงเต้นรำและกินเลี้ยงกันแล้วคาดว่าค